21 juli

Vaderlandse trots is aandoenlijk. Zie ze een traan wegpinken als hun volkslied weerklinkt: de Fransen, de Duitsers, de Nederlanders, de Amerikanen. Het Franse chauvenisme, Deutschland über alles, God bless Amerika, de Oranjegekte. Tuttuttut, hoe is het mogelijk. Volwassen mensen. Dan ben ik blij dat ik in België woon, een land van een scheet groot, lelijk, dat in niks uitblinkt, waar je op zijn best om kan glimlachen, en dat precies daaruit zijn charme put. Waar op een enkele zonderling na niemand het in zijn hoofd haalt om met zwartgeelrode vlaggen te gaan zwaaien. O dierbaar België, ik hou van u. Excentriek in uw onbenulligheid, wij kunnen ons de poespas van het patriottisme besparen. Het is de moeite niet.

Maar sinds een tijd wordt er wél met Belgische vlaggen gezwaaid. En met overtuiging. Dat is nieuw. Daarmee is mijn dierbaar België/Belgique/Belgien op slag zijn charme kwijt. Niet eens zo lang geleden was België het enige land van de wereld waarvan de bewoners zich niet door nationale trots lieten verblinden. Wij Belgen, wij beseften dat ons land een fictie is en dat au fond élk land een fictie is, een constructie, een stukje van een landkaart waarrond iemand ooit een stippellijn heeft getrokken. Was de geschiedenis anders verlopen, dan had dat stippellijntje ergens anders gestaan. Zo'n toevalligheid met vlaggen lof en eer toezwaaien getuigt van weinig historisch inzicht. Wij Belgen, wij weten dat. Wisten dat, want het is voorbij, sinds pakweg een jaar doen we net zoals die aandoenlijke Fransen, Duitsers, Nederlanders en Amerikanen. Omdat ik van het onnozele België hou, doen de talloze Belgisch bevlagde balkons me pijn aan de ogen.

België met vlaggen en hymnen verliest zijn uniciteit. Als België trots en strijdbaar wordt, interesseert het me niet meer. Het alternatief heet Vlaanderen. Ook een verzinsel. Met grenzen die net zo fictioneel zijn als de Belgische. Dus ook niks om de vlag voor uit te steken. Maar hoe Vlaamser de Vlaming, hoe minder hij dat schijnt te beseffen.

Waarde landgenoten, laten we ophouden met de komedie. Weg met de vlaggen, weg met de leeuw, weg met de haan en weg met de driekleur.

Albert. Incognito en alleen.

Leterme I is morsdood. Maar Van Dievel Consulting is springlevend.

Antennebewaking

Zo noemen ze dat. Iemand moet aanwezig zijn in de studio op de Reyerslaan terwijl de uitzending live van ergens verweg komt. Het signaal kan wegvallen, er kan een spookrijder opduiken, de koning kan doodgaan, BHV zou plots gesplitst kunnen zijn. In zulke crisissituaties moet een presentator klaarstaan om alarm te roepen in de microfoon.

Ook tijdens de radiomis is er dus een antennebewaker. Vandaag: ik. Op rustige dagen is het enige werk: na het nieuws van 10 uur zeggen dat de mis gaat beginnen. Je moet dan vertellen wie de organist is en de dirigent van het koor, het woord proprium moet je netjes kunnen uitspreken en eventueel nog de naam van een componist van geestelijke liederen.

Maar vandaag ben ik achterdochtig. Ik vrees dat iemand met mijn voeten speelt. Men heeft mij de naam van de voorganger doorgemaild. Ik heb hem voor de zekerheid gegoogeld. Maar het klopt, er bestaat een Vlaamse priester die luistert naar de voornaam Ali. Ali Cornelissis, celebrant van de mis die nu, nu op de radio is.

Duitsland - Spanje

Er komt een tijd dat ook de scheidsrechters met getatoeeerde armen op het veld zullen staan. Let op mijn woorden. Spuwend bovendien.

Gewonnen!

De Grote Prijs van de Radio- en Televisiekritiek is voor ons. Blij, blij, blij. En verrast, verrast, verrast. Want de voltallige redactie van Feyten of Fillet ging ervan uit dat Music For Life ging winnen. Al was het maar omdat het gerucht ging dat de jury dat programma vorig jaar stoemelings was vergeten en dat ze dat dit jaar wilden rechtzetten. En Peeters & Pichal was ook genomineerd, het meest spraakmakende programma ten oosten van de BBC. En Bromberen, van de eeuwig genomineerde Pat Donnez. Serieuze kleppers. Maar ze riepen Flip en mij naar voor, begot. Hond/been/hond/nog een hond.

Ik had best kunnen leven met een bronzen medaille. Dan was ik blij geweest met drie nominaties op vier voor de verbouwde Radio 1.

Bedenking 1: Er stonden geen vrouwen op het podium. Ook niet bij de Grote televisieprijs, die was voor Belga Sport, ook niet bij de kleinere prijzen voor jeugdprogramma's (Mega Mindy, Fre was er niet, dus de - mannelijke - producer haalde de prijs op), actua en documentaire (De Weg naar Mekka), amusement (De Slimste Mens van Sam) en fictie (Vermist). Ook de jury is volmannelijk.

Bedenking 2: De meeste mensen luisteren naar Radio 2, journalisten luisteren naar Radio 1. Zou het kunnen dat Radio 2 goeie programma's heeft, maar dat de geachte leden van de jury dat niet weten omdat ze die simpelweg niet horen?

Aardige mensen

Zoals mijn oude vader wel eens verzuchtte bij het eenentwintigen: Geluk is voor aardige mensen. Bart Debie gaat naar een feestje en vist een diamant uit zijn coupe champagne. Mochten er Nederlanders meelezen: bezuiden Wuustwezel betekent aardig raar.

Volmondig

Moge wij Europeanen, Europeanen blijven.

De grote kracht van de Europese beschaving is de twijfel. Wij weten niets met zekerheid.

Dat zegt vandaag in De Standaard - met aan zekerheid grenzende stelligheid - Flemming Rose, chef cultuur van Jyllands-Posten. U weet wel, Jyllands-Posten. Flemming, wat een merkwaardige voornaam.

Chevalier

Hij begon voluit te lachen en ik had nog bijna niks gezegd. Alleen "Dag meneer Chevalier, u spreekt met Koen Fillet van Radio 1." Dat gelach bracht mij van mijn melk.

-Euh, meneer Chevalier, ik zal even doen alsof ik u niet hoor lachen en zeggen wat ik te zeggen heb: ik wil u uitnodigen voor het programma Ongehoorde Meningen op Radio 1. Hebt u daar tijd en zin voor?
-Mijn excuses dat ik zo lach, meneer Fillet, maar ik had net De Standaard aan de lijn. Die sturen deze middag Marc Reynebeau op me af, nog zo iemand waartegen ik onmogelijk nee kan zeggen. En nu u...

Hij wou dus komen, ik moest maar een heel klein beetje aandringen. Voor De Keien van de Wetstraat van vrijdagavond had hij afgebeld. Op aanraden van zijn vrouw en zijn kinderen.

Of zijn sympathie voor mij en Marc Reynebeau oprecht is, ik ben daar achterdochtig over. Maar we kunnen die mogelijkheid niet uitsluiten.

Beste Johny*, Yvan**, Marc***, ik smeek jullie...

...neem vakantie. Of doe een tijdje voetbalverslaggeving of ga voor De Rode Loper werken. Maar zwijg over de Wetstraat. Zeg tegen Leterme dat we het gehad hebben. Dat het ons niet meer interesseert. Dat hij mag bellen als het gehakketak achter de rug is. Tot dan mediastilte. Zucht.

* Vansevenant
** De Vadder
*** Van de Looverbosch

Emo

Er werd gisteren op diverse manieren gelachen ten huize F. Luid, door kind 1 tot en met 3, en groen, door mij. Ze lachten met Radio 1. Aanleiding waren Lode en Nicky in het programma Vandaag. Nicky had de Knack gelezen.

N: Weet jij wat de emo's zijn, Lode?
L: De wàt?
N: De emo's, Lode, dat is een nieuwe rage onder jongeren. Knack is met vier Antwerpse emo's gaan praten...

Kind 1: Dus Radio 1 blijft op de hoogte van jongerenrages door Knack te lezen?

Flor twee

Nogmaals: geen compassie met Flor. Wat hij heeft uitgespookt geeft geen pas. Maar hoe komt dat nieuws in de gazet, vroeg ik me maandag af. Is het de politie zelf die dat lekt?

Ja, weet ik ondertussen van collega's met een krantenverleden. In het geval van Flor heeft de politie zelfs twee keer gelekt: eerst stuurde een agent een email naar een journalist van het Belang van Limburg, vervolgens belde die journalist om bevestiging te krijgen en een tweede politieagent heeft die gegeven. Twee keer fout.

Wat lees ik vandaag in zowat alle kranten: een man uit Maaseik zit dronken achter het stuur en verklaart "dat hij maar zoveel heeft gedronken als Flor Koninckx." In De Morgen, pag 8, staat er nog een zinnetje bij waaruit wij leren dat de politie persagentschapje speelt: "De lokale politie Maasland maakte dat nieuws donderdag bekend."

Flor

Flor Koninckx die achter het stuur kruipt met meer dan 0,5 promille alcohol in zijn bloed, dat trekt op niks. Maar wat ook op niks trekt: dat zoiets in de krant en op de radio en op de televisie komt. Hoe kan dat? Wie maakt bekend dat Flor Koninckx is betrapt? Of in het verleden dat Walter Grootaers, Francesco Planckaert, Christian Van Thillo, Emile Mpenza of prins Laurent werden geflitst aan hoge snelheid? Lekt de politie dat zelf? Ik ken iemand die iemand kent bij de politie: Flor Koninckx. Ik zal het hem eens vragen.

Exit Spirit

Stel dat je met de teletijdsmachine van 1985 naar 2008 wordt/werd geflitst. Je zou niks meer herkennen. Politieke partijen, banken, verzekeringen, de GB, scholen, alles is van naam veranderd. Iemand heeft daar veel geld mee verdiend.

Nog twee dagen zullen wij Spirit zeggen, gesteld dat we het over Spirit willen hebben, overmorgen maken ze hun nieuwe naam bekend. Groot geheim. Links en rechts wordt gespeculeerd: Vlaamse Links-Liberalen denkt de Standaard, alsof Spa een kartel zou willen met een partijtje dat zichzelf liberaal noemt. Lijst Anciaux heb ik horen vernoemen en Aimer.

Het zal wel Vlaamse Progressieven worden.

-update- Radiozenders begot, ook van naam veranderd. En VTB-VAB.

Puistjes

Oud scheermesje gebruikt? Een opstoot van acné? Of had de beeldbewerkingssoftware rare kuren, daar achter de rug van Wim? Het interview dat volgde was weer de moeite.

Geen nieuws

Iemand van de televisie tegen iemand van de radio: We hebben enkel een foto, zonder bewegend beeld kunnen wij hier geen item van maken. Maar we kunnen dit toch niet laten liggen, kunnen jullie hier iets mee?

Radiocollega: Allez komaan, we kunnen toch moeilijk gaan omschrijven wat er te zien is. Nee, geen nieuws vrees ik.

Angela Merkel gaat naar de opera. Morgen in de kranten.

Hugo Claus

Om 14u35 liep het nieuws binnen dat Claus wijlen was. Luttele minuten later had Jef Lambrecht een in memoriam klaar en verschenen er op diverse krantensites doorwrochte stukken over 's mans leven en werk. Alerte luisteraars en lezers maakten daar elektronische opmerkingen over: zo snel, dat kan niet. U moest eens weten van wie er nog allemaal overlijdensberichten klaarliggen.

Claus' laatste woorden waren Ni pleuje. Dat vertelde Piet Piryns gisteren in Nova.

Fout

In Ongehoorde Meningen werd gisteren het karakter van Yves Leterme besproken. Aanleiding was zijn uitval naar Tim Pauwels in Terzake.



Ik heb het verkeerd aangepakt. Ik heb Yves Desmet, Peter Vandermeersch en Luc Van der Kelen daarover aan het woord gelaten. Drie journalisten, dus collega's van Tim. Uit de commentaren van luisteraars blijkt dat dat een verkeerde indruk heeft gegeven. Het lijkt nu een conflict tussen een politicus en het gild der journalisten.

Was het maar zo'n simpel ruzietje. Maar het is meer dan dat: ook collega-politici noemen Leterme een moeilijke, getormenteerde man, iemand met een gebruiksaanwijzing. Het woord dat telkens terugkeert is rancuneus. Ook in zijn eigen partij.

De essentie van politiek is van mening verschillen, liefst op beschaafde wijze. Rancune staat dat in de weg. Dat geldt voor elke politicus, maar bij uitstek voor een premier. Die moet naar consensus streven, hij moet een ploegspeler zijn, hij moet kunnen incasseren. Vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren, dat is essentiëel in de Wetstraat 16. Ik wou horen of Leterme daar de ideale persoonlijkheidsstructuur voor heeft.

Maar dat is dus niet echt gelukt.

Pi-dag

Ben vannacht om 3u14 even mijn bed uit geweest om pipi te doen. Het is vandaag 14 maart, pi-dag. 14 maart is in het Amerikaans 3/14, mijn blaas moet dat geweten hebben.

De Koning Lacht 8

Albert en Paola worden geschminkt. Paola vraagt aan de schminkster waarover ze tijdens het schminken zoal praat met de geschminkte. Waarop Albert haar liefdevol op de vingers tikt met de woorden: Dat behoort tot het colloque singulier, schat.

Karin Spaink

De Nederlandse schrijfster Karin Spaink heeft 41 zelfmoordmethodes op haar website staan. Sinds jaar en dag overigens. Maar nu wordt ze in verband gebracht met de zelfmoordepidemie in Wales.

Gilles Decoster en Lisbeth Imbo hadden het erover, deze morgen in De Ochtend. We leggen een linkje op de Radio 1-website, beloofde Gilles, maar dat linkje is nergens te vinden. Zal ik die kleine vergetelheid hier rechtzetten? Graag gedaan, Gilles.

En lees ook dit, want de kwestigieuze zelfmoordmethodesopsomming is slechts een bijlage bij een artikel over haar eigen levensdrang.

En nu u toch aan het lezen bent: Spaink heeft borstkanker achter de rug en heeft ook daarover geblocht geblogd. Met grote openheid, ze weigerde haar kaalheid te verstoppen, ze liet zich fotograferen en ze beschreef hoe ze zelf een BH in elkaar knutselde voor haar gehavende lichaam. En voor de Grote Griezelige K toesloeg, had ze/heeft ze nog altijd MS. Ik wil maar zeggen: als het over het einde van het leven gaat heeft Karin Spaink recht van spreken. Wie haar herleidt tot een zelfmoordguru zevert.