Achteraf
En wat denkt de ex-Aanstaande Atleet er nu zelf van, achteraf? Wel, in de waterval van reacties zijn er twee kritieken die me ter harte gaan.
Ten eerste: de mensen die naar aanleiding van het marathonproject zelf zijn beginnen lopen en die vinden dat ik meteen had moeten bekend maken dat ik was uitgevallen, omdat daaruit blijkt dat duurloperij geen sport is voor Jan-en-alleman. Daar is iets voor te zeggen. Maar voor wie mijn blog geregeld las, moet dat al veel eerder duidelijk geweest zijn. Het ging voortdurend over het lijden, de struikelblokken, de hinderpalen, de pijn, de twijfel.
Een aantal lezers had het door: hij haalt het niet. Zij verstonden de kunst van het tussen-de-regels-lezen. Een handvol onder hen heeft in comments uitdrukkelijk gevraagd of ik zou starten. Dat waren mijn moeilijkste momenten. Ik had doodgraag geantwoord hoe de vork enzovoort. Mijn excuus aan die bloglezers.
Ten tweede: Pol Deltour van de journalistenbond die vindt dat een beroepsjournalist niet mag liegen. De Voorzitter moet een oordeel vellen over het journalistieke product, en dat is de zesdelige marathon-documentaire. Met de hand op het hart: daarin wordt geen woord gelogen. In aflevering vijf zal uitgelegd worden waarom het onverantwoord is dat ik de marathon loop. Deontologisch is daar geen vuiltje aan de lucht, journalistiek is dat helemaal ok. Dat is niet mijn verdienste, dat is de verdienste van de productieploeg.
Over mijn verschijning in de Laatste Show en de interviews in de kranten heeft Pol Deltour in zijn hoedanigheid van opperjournalist geen oordeel te vellen. Want ik bedrijf daar geen journalistiek, ik doe daar aan promotalk. Als ik daar de boel zou hebben zitten bedonderen, àls, dan zegt dat niksniemendal over mijn integriteit als journalist, en niksniemendal over de journalistieke kwaliteit van Marathon.
Overigens heb ik een paar mensjes jarenlang belogen over het bestaan van Sinterklaas. Ik was toen al beroepsjournalist. En uit betrouwbare bron verneem ik dat Pol Deltour zelfs ooit gedaan heeft alsof hij Sinterklaas wàs. Ik neem hem dat niet kwalijk, want op momenten dat hij niet aan journalistiek doet, mag een journalist liegen en bedriegen zoals iedereen.
Ten eerste: de mensen die naar aanleiding van het marathonproject zelf zijn beginnen lopen en die vinden dat ik meteen had moeten bekend maken dat ik was uitgevallen, omdat daaruit blijkt dat duurloperij geen sport is voor Jan-en-alleman. Daar is iets voor te zeggen. Maar voor wie mijn blog geregeld las, moet dat al veel eerder duidelijk geweest zijn. Het ging voortdurend over het lijden, de struikelblokken, de hinderpalen, de pijn, de twijfel.
Een aantal lezers had het door: hij haalt het niet. Zij verstonden de kunst van het tussen-de-regels-lezen. Een handvol onder hen heeft in comments uitdrukkelijk gevraagd of ik zou starten. Dat waren mijn moeilijkste momenten. Ik had doodgraag geantwoord hoe de vork enzovoort. Mijn excuus aan die bloglezers.
Over mijn verschijning in de Laatste Show en de interviews in de kranten heeft Pol Deltour in zijn hoedanigheid van opperjournalist geen oordeel te vellen. Want ik bedrijf daar geen journalistiek, ik doe daar aan promotalk. Als ik daar de boel zou hebben zitten bedonderen, àls, dan zegt dat niksniemendal over mijn integriteit als journalist, en niksniemendal over de journalistieke kwaliteit van Marathon.
Overigens heb ik een paar mensjes jarenlang belogen over het bestaan van Sinterklaas. Ik was toen al beroepsjournalist. En uit betrouwbare bron verneem ik dat Pol Deltour zelfs ooit gedaan heeft alsof hij Sinterklaas wàs. Ik neem hem dat niet kwalijk, want op momenten dat hij niet aan journalistiek doet, mag een journalist liegen en bedriegen zoals iedereen.
posted by koen fillet at 16:01
186 comments
