Het Laatste Uur 014 - Ik was 14

Ik werd 14 eind 1976. Boney M stond op één in de BRT top dertig. Ik sloot me elke zaterdag op in de auto om ongestoord te kunnen luisteren. De rest van de week moest ik het stellen met de platen van mijn ouders. Nana Mouskouri, Deutsche Grammophon, James Last. Ge moogt van James Last zeggen wat ge wilt, maar In the mood en American Patrol heb ik voor het eerst gehoord dankzij hem. Dank u, James.

Bon. Het thema van Laatste Uur, zondagavond om 13u op Radio 1, is dus de muziek waar je van hield op je veertiende, twijfelend tussen kind en puber.

Eén singeltje hadden we. In huis gekomen toen de zus van mijn moeder trouwde en er dus een act voorbereid moest worden. De tantes en de nonkels deden iets grappigs op de melodie van Shame & scandal van Shawn Elliott. Dat moet rock 'n' roll zijn, dacht ik. Dat was bijna juist. Het was calypso.



Shame and Scandal zit er zondag niet in. Maar wel veertien andere platen van veertien andere mensen die in veertien andere jaren veertien waren. Ofwel luisteren, ofwel een abonnement nemen op de podcast.

Ik had ook nog graag "De Bremerstadsmuzikanten" laten horen, een sprookjesplaatje uit mijn kindertijd. Op de b-kant stond een liedje dat "Het Bremer rock en rollkwartet" heette. Salonrock'n'roll, gezongen door Martine Bijl, en lange tijd de opwindendste muziek die ik ter beschikking had. Ik ben er van de week speciaal voor naar mijn ouderlijke zolder geklommen. Helaas bleek het plaatje kapot. Op de zijkant gevallen en een stuk eruit. Of zoals mijn mama zei: een plaatje met een hoek af.

Volgende week is het thema "Steden". Zoek in uw platencollectie een lied dat in dat thema past, bedenk er een wervende intro van maximaal zestig seconden bij, neem die op met uw computer en stuur het werkstukje naar hetlaatsteuur@radio1.be. Zo komt u op de radio.

De ware stem

Eén van de gelegenheidpresentatoren van Het Laatste Uur heeft zijn beklag gemaakt over de klank van zijn stem als hij op zondagavond op de radio komt. Hij herkent zichzelve niet en vraagt zich af wat voor filters ik er allemaal op zet.

Weleuh, dat hangt ervan af. Soms ruist of bromt een inzending, soms ploffen de p's en de b's, soms sissen de s'en. Dan durf ik er nogal stevig tegenaan te filteren.

Maar in het geval van de klager - hij klaagt vriendelijk en beleefd, dat moet gezegd - heb ik nauwelijks gefilterd. En toch blijft hij vinden dat hij niet klinkt als zichzelf.

Vroeger, toen ik nog niet op de radio werkte, vond ik ook dat mijn stem raar klonk op de zeldzame momenten dat ik een opname van mezelf hoorde. Dat heeft iedereen. En dat komt omdat je stem, zoals die in je eigen oren klinkt, je stem niet is. De klank wordt vervormd door de akoestische eigenaardigheden van je eigen schedel.

Het slechte nieuws voor de klager is: die rare klank die je op de radio hoort, is je ware stem.

Het Laatste Uur 013 - De Hond

't Is elke week hetzelfde met dat Laatste Uur. Op het eind van het programma ligt er telkens weer een stapel niet gedraaide platen, wegens tijd tekort. Hieronder wat aanvullingen.

Your Dog - The J's with Jamie

De opener van Het Laatste Uur. Dit is de onverknipte versie. The J's waren een studiogroepje dat reclameboodschappen inzong. Maar dat liep zo lekker dat ze drie LP's lang bij elkaar bleven.



Black Eyed Dog - Nick Drake

Kiekenvel. Je hoeft niet met kettingen te rammelen of een doodskopmasker op te zetten of BOE! te roepen om een morbiede sfeer op te roepen. Onbegrijpelijk van mezelf dat dit niet in het reguliere radioprogramma is geraakt.



Ik ben mijn lieve hondje kwijt - Bert & Ernie

Ik vond dat ik moest kiezen. Ofwel Bert & Ernie, ofwel Wim Sonnevelt met "Het hondje van Dirkie". Ben niet helemaal zeker of ik juist heb gekozen.



How come my dog don't bark (when you come around) - Dr. John

Ik moet opletten, of Dr. John zit elke week in het programma. Dat is de enige reden waarom How come er niet bij is, zondagavond.



How come my bull dog don't bark - Howard Tate

Ik heb even met het idee gespeeld om dit te draaien in de plaats van Dr. John. Zelfde thema, andere melodie. En nét iets minder straf.



How much is that doggie in the window - Patti Page

Trouwe luisteraars van Het Laatste Uur weten dat we niet vies zijn van kitsch en camp. Had ik twee uur ter beschikking...



If dogs run free - Bob Dylan

Ik heb een raar parcours gelopen voor ik Dylan leerde waarderen. If dogs run free was een van de nummers die me over de streep trokken. Amateuropname, maar ik vond niks anders.



Ik luister te weinig naar teksten. Pas naar aanleiding van dit Laatste Uur heb ik de zin "Move over little dog cause the big dog's moving in" gehoord in "Move it on over" van Hank Williams. Dat lied is desalniettemin niet in het programma geraakt. Hellhound on my trail van Robert Johnson ook al niet. Schande.



Hound Dog - Willie Mae "Big Mama" Thornton

Dit is Willie Mae Thornton die voor de allerlaatste keer Hound Dog zingt, twee maanden voor haar dood in 1984, nog geen zestig jaar oud. Ze is dan al lang geen "Big Mama" meer, maar uitgeteerd en moe. De lever, meneer. De drank.



En 1952, ter vergelijking:



Volgende week is het thema van Het Laatste Uur: Ik was 14. Van welke muziek hield u toen u 14 was? Zelf twijfelde ik tussen het Oinkbeest en Yes. Het programma over De Hond loopt zondag 30/11 tussen 23 en 24 uur, en er is ook de podcast.

Het Laatste Uur 012 - Dagen van de week

Om ik weet niet welke reden begint Het Laatste Uur nu al een paar weken na elkaar met iets cabaretesk. Deze week They Might Be Giants.



Het was ofwel Maandag van De Mens, ofwel Monday van Wilco. Frank Vander Linden of Jeff Tweedy. Onmogelijke keuze. Was het onder politieke druk dat ik voor de Vlaamse productie ging? Hieronder de afvaller. Ook straf, hé Frank?



Zo makkelijk als het vorige week ging, zo moeilijk was het deze keer. Erg weinig inzendingen. Qua dinsdag kwam Dominique Wittevrongel ter hulp. Dinsdag, Bowiedag. Al had Ruby Tuesday ook gekund. In de versie van U2 bijvoorbeeld. Vanaf 6'30". En op 6'48" is het al voorbij.



Er zijn bijzonder weinig platen over woensdagen. Eentje van The Undertones, maar echt goed vind ik dat niet. Op de radio toch maar voor Costello gegaan. En donderdag is ook al niet gemakkelijk. Alle liedjes die daarover bestaan zitten in het programma.

En dan is het weekend. Vrijdag, zaterdag, zondag, je struikelt over het repertoire.

Friday - JJ Cale, slechts één akkoord.



Shine, shave, shower (It's saturday) - Lefty Frizzel (Ik vind niks anders dan deze kajakkende Amerikanen die al peddelend dat
bijzonder zaterdagse lied aanheffen.)



Never on sunday - The Muppets



Volgende week is het thema van Het Laatste Uur: De Hond. En er is natuurlijk de podcast.

Het laatste uur 011 - Blij

Het thema Blij! Blij! Blij! heeft voor een recordaflevering van Het Laatste Uur gezorgd. Nooit kwamen er meer inzendingen binnen. Dat is niet alleen goed nieuws: ik moet dan mensen schrappen en ontgoochelen, en die hebben daar uren werk in gestoken. Henk enzo. Sorry Henk enzo.

Bovendien had ik geen ruimte om er mijn eigen platen in te smokkelen. Ik word blij van Baby elephant walk (Henry Mancini), Back of my hand (The Jags), Blind date (Ginger), Can I get a witness (Marvin Gaye), Catch my disease (Ben Lee), Chicken Payback (The Bees), Chitty Chitty Bang Bang (uit de Disneyfilm), Comme Facetta Mammeta (Wannes Van de Velde), Don't you just know it (Huey Piano Smith), Everybody's gonna be happy (The Kinks), Funny Funny (The Sweet), Happy days (de tune van de TV-serie), Hold me tight (Howard Tate), Just to see you smile (Chuck Prophet), Let me in (The Sensations), Little Bitty Pretty One (Thurston Harris), Milk Sheik (Lizzy Mercier Descloux), The music's hot (Slim Harpo), Porque te vas (Jeanette), Princess Poo Poo Ly has plenty papaya (Nellie Lutcher), The ruling class (Loose Fur), Sh-boom (The Chords), Shake your tailfeather (Ray Charles), Shame and scandal (Shawn Elliott), Shoorah Shoorah (Betty Wright), Stupidly happy (XTC), Sugar me (Lindsay de Paul), Tico Tico (Carmen Miranda) en Wiggle and giggle (Cory Dale). Die lijst is niet exhaustief.

Hieronder heb ik een half uurtje persoonlijke blijheid bij elkaar geYouTubed. Als voorproefje bij de uitzending van zondagnacht.

Baby Elephant Walk (Henry Mancini)



Back of my hand (The Jags)



Can i get a witness (Marvin Gaye)



Chitty Chitty Bang Bang (Vroeger toen ik klein was, was dat nog veel beter)



Let me in (The Sensations). Tot mij gekomen via de cover van Bonnie Riatt



Just to see you smile (Chuck Prophet). Chuck Prophet zit morgen in de uitzending met een ander nummer, dankzij Rick de Leeuw.



Little Bitty Pretty One (Thurston Harris)



Porque te vas (Jeanette) Ik was een beetje boos toen dingeske dit coverde, allez hoe heet hij? Gabriel Rios.



The Ruling Class (Hier in de akoestische soloversie van Jeff Tweedy, maar eigenlijk van Loose Fur)



Sh Boom (The Chords) Let op, dit is vaak gecoverd, en geen enkele van die covers deugt.



Shake a tailfeather (Ray Charles) Uit The Blues Brothers.



Shame and Scandal in the family (Shawn Elliott) Recent overgedaan door Madness. Met alle sympathie voor Madness - een groepje waar ik ook heel vaak blij van ben geworden - maar ze waren er beter afgebleven.



Shoorah Shoorah (Betty Wright) Geschreven door de grote Allen Toussaint. Die heeft ons ook Everything I do gonh be funky geschonken en Happiness (!) en Working in the coalmine en Yes we can can (!!). Er is veel blijdschap uit die man zijn pen gevloeid.



Sugar me (Lindsey de Paul)



Tico tico (Carmen Miranda) Ow, ow, ow, daar bestaan ook veel foute versies van...

Het laatste uur 009 - Dood

Volledigheid streven we niet na bij Het Laatste Uur. Elke week knaagt het een beetje, er blijft altijd wel iets liggen dat perfect in het thema had gepast. Qua "Dood" had bijvoorbeeld de - euh - ontsterfelijke zin I shot a man in Reno, just to watch him die de ether mogen halen. We maken dat goed als we ooit het thema "Moord" behandelen. Johnny Cash twee maanden voor zijn - euh - dood:

En dit moet u toch ook gezien hebben: een foto van de auteur van "Last Kiss". Het Laatste Uur speelde de Pearl Jamversie, maar "Last Kiss" werd geschreven door Wayne Cochran, the White Knight of Soul. Patrick Lefevere meets Cowboy Henk. Cochran is één van de vele Amerikaanse popsterren die, na een leven van zonde en verderf, van hun paard gebliksemd worden en zich tot de Heer keren. Het zat al een beetje in dit refrein:

"Oh, where oh where can my baby be?
The Lord took her away from me
She's gone to heaven, so I got to be good
So I can see my baby when I leave this world."

Billie Holiday zat erin met "Gloomy Sunday". Dat ging ten koste van "Strange Fruit". Een moeilijke keuze, want even beklemmend.



U kan Het Laatste Uur mee samenstellen en presenteren. Dat je daarvoor met de computer een inleidingetje moet opnemen is een serieuze drempel, ik weet het. Antoine Légat stuurde zijn tekst per mail, maar zo werkt het niet. Het was nochtans een goeie: Eind 1986 bracht Prince ,,Parade'' uit, soundtrack bij zijn helaas geflopte prent ,,Under The Cherry Moon''. Als voorafspiegeling van zijn meesterwerk ,,Sign O'The Times'', een jaar later, werd dat een funky plaat, een meesterwerkje overigens. Maar de laatste song was van een heel andere teneur: ,,Sometimes It Snows In April'' bleek een lamento voor ene Tracy, een soldaat die sneuvelde tijdens de Civil War. Een gans andere, totaal onverwachte Prince in deze getuigenis van de beste vriend van Tracy, een song die ons alvast telkens weer bijna zeven minuten lang van de sokken blies. In april '87 heeft het, jawel, gesneeuwd ergens eind april: die sombere dag hebben we ,,Sometimes'' weer gedraaid, terwijl ik, alleen thuis, over de velden uitkeek van De Moeren in Veurne, een geladen, existentieel moment dat uiteraard bijgebleven is...

Led Zeppelin sneuvelde omdat negen minuten "In my hour of dying" ten koste zou gegaan zijn van twee of drie andere liederen. Datzelfde argument deed La nuit de Saint Barthelemy de das om, van Goran Bregovic.



Muse is mijn meug niet, maar "Thoughts of a dying atheist" had eigenlijk ook wel gepast.



De stervende Warren Zevon. Het laatste lied op zijn laatste plaat heet "Keep me in your heart". De kanker woekerde in zijn lijf en hij wist het.



Ik ben naar de site van de IJslandse radio gesurft, op zoek naar het programma "Dánarfregnir og jarðarfarir", overlijdensberichten en begrafenissen, maar ik vind het niet. Mijn IJslands stelt niet veel voor, misschien is het dat. Dagelijks om 12u50 en om 18u50 staat "Dánarfregnir og auglýsingar" geprogrammeerd, wat toch iets heel anders is. Zou het van naam veranderd zijn sinds Sigur Ros de muziek opnam die Lieven Scheire ons aanraadde?



Volgende week is het thema van Het Laatste Uur: Boeken. Ondertussen kan u zich inschrijven op de podcast. Ge kunt niet geloven hoe gemakkelijk dat dat is.

Het Laatste Uur 008 - De wals

Goede voornemens. Ik ga 's zondagssnachts niet meer bloggen over Het Laatste Uur. Het is te zottekes om ook in het schamele weekend met uw werk bezig te zijn. Ik u nochtans graag willen vertellen dat ik heel even van plan ben geweest om het programma volledig in anapest, dactylus of amfibrachys te presenteren, maar dat bleek als snel te hoog gegrepen.

Ik had u ook nog kunnen vertellen dat er zoveel bruikbare inzendingen waren deze week, dat ik nauwelijks, wat zeg ik, géén muziek zelf heb kunnen kiezen. Dus geen thema uit The Last Waltz. Jammer.



Dat filmpje van Frank Vander Linden die ons laat binnenkijken in zijn huis, meerbepaald in zijn werkkamer, meerbepaald in zijn platenkast had ik u graag laten zien. De plaat die Henk heeft geselecteerd voor deze wals-aflevering van Het Laatste Uur is er even in te horen.





Ik had er nog op willen wijzen dat Manic Depression van Jimi Hendrix een wals is.



En Winterlude, van Bob Dylan, dat is toch ook te mooi om te laten liggen.



En de jazzwals, we zijn de jazzwals vergeten. Bluesette staat in driekwartsmaat.



Maar het is zondag. Ook ten huize F. Ik ga televisie kijken en daarna een boek lezen.

Het Laatste Uur 007 - Liegen & Bedriegen

Dit is het lijstje.

1. Lies - Alex Chilton

Ah, Alex Chilton. Hoge toppen, diepe dalen. Soms smijt hij er met zijn pet naar, hieronder is hij geniaal.



2. Norwegian wood - The Beatles

(San F. Yezerkiy) And when I awoke I was alone, allez ge kent dat wel. Plezant is anders. Maar eigenlijk gebeurt er niks in Norwegian Wood. Lennon slaapt in het bad. Hij bleef bewust vaag: zijn vrouw Cynthia mocht niks weten.

3. The long black Veil - Johnny Cash

(Rolly Smeets) Origineel van Lefty Frizzell, geschreven door zijn pianist. Dat is van die country die, hoe moet ik het zeggen, nogal country is. Ik ben blij dat Rolly voor Johnny Cash koos.



Iemand vraag me wat die namen tussen haakjes betekenen. Waarmee die iemand verraadt dat hij nog nooit naar het programma heeft geluisterd. Het zijn luisteraars die de platen aanbrengen. Tussen haakjes staat de naam van de aanbrenger. De platen zonder aanbrenger komen uit mijn eigen platenkast. Dit geheel terzijde.

4. Huilen is voor jou te laat - Corry & de Rekels

(Luc Dufourmont) Corry twijfelt: zal ik in de lens kijken of niet. De Rekels verdienen de gouden medaille desintresse. De struik is echt, hij beweegt een beetje, maar de golfjes op het water verraden dat de achtergrond een foto is. Rechtsboven zie je af en toe het plafond van de studio.



5. I can't believe what you say - Ike & Tina Turner

Wat een nummero. Nog nog nog.



6. Son of Orange County - Frank Zappa

(Marc Reugebrink) "People have got to know whether or not their President is a crook. Well, I'm not a crook. I've earned everything I've got." Richard Nixon, 17 november 1973.



7. Corruption country - Pete Morton

(Marc De Proft) Op Pete Morton's website staan nog een paar downloadbare liedjes.

8. Television lies - Reid Jamieson

Nestbevuiling!

9. Tennessee plates - John Hiatt

(Ilse Wouters) Uit "Slow Turning", de plaat die John Hiatt opnam met Sonny Landreth. Wonderlijke man, die Sonny. Hieronder legt hij uit hoe hij de snaren bespeelt àchter zijn bottleneck. Met mijn excuus voor deze gitaristenpraat.



10. Christine's tune - The Flying Burrito Brothers

(Louis Van Dievel) Velen hebben Gram Parsons gecoverd. Als Gillian Welch "Hickory Wind" zingt, krijg ik kippenvel.



11. Paper gown - Caroline Herring

(Reinhard Mertens) Ze was in Toogenblik, en ze speelde er Paper gown. Ik heb gezocht naar een krantensite met het waargebeurde verhaal, maar de samenvatting van Reinhard Mertens is nog het handigst. In het Nederlands bovendien.



12. The truth - O(+>

(Henk De Corte)

What if half the things ever said
Turned out 2 be a lie...
How will U know the Truth?
If U were given all the answers
And U stopped 2 wonder why
But how will U know the Truth?

13. IDNDUMMSV - Guido Belcanto

(Geert S. Simonis) Guido Belcanto is de mosterd gaan halen bij Loudon Wainwright III, bij wie het lied IDTYWLM heet. Kijk, Guido, zonder haar gaat dat ook.



14. Lie to me - Jonny Lang

(Piet Vandenheuvel) 16 jaar. Zes-tien!



Volgende week is het thema "De Wals". Ik meen me te herinneren dat de tune van Mannix in een driekwartsmaat stond. Zo oud ben ik. Stuur uw bijdrage naar hetlaatsteuur@radio1.be. Herbeluisteren kan op de HLU-webpagina of via de podcast. Slaap lekkers.

Het Laatste Uur 006 - Film

Eigenlijk is Het Laatste Uur een radioprogramma, elke zondagnacht op 23u op Radio 1. Omdat het filmweek is op Radio 1 en omdat het Filmfestival is in Gent en omdat er plenty liedjes bestaan over films en acteurs, draaien we vandaag elf songs in het thema dinges, allez, ik zou het duizend keer zeggen.

1 Celluloid Heroes - Kinks
Ray Davis noemt zichzelf "the greatest ass in showbussiness". Ik ken er te weinig van om me daar een oordeel over te vormen.



2 Rattlesnakes - Lloyd Cole
(Pieter Jan De Smet) She looks like Eva Marie Saint in On the waterfront. Dan ziet die she er zo uit:



3 Brigitte Bardot - Tom Zé
(Lieven Verstraete) Ze is ondertussen verzuurd tot een soort rimpelig schildpadje, die Brigitte Bardot. Maar vroeger. Ah, vroeger...



4 Let's go to the pictures - Wreckless Eric
(Rick De Leeuw) Het zat Wreckless Eric altijd tegen. De dubbelelpee waarop ik Let's go to the pictures vond is bijvoorbeeld verkeerd geperst. Kant 1 en kant 3 op één plaat, kant 2 en kant 4 op de andere. En bij zijn debuut had zijn platenfirma het over Eric Wreckless inplaats van over Wreckless Eric.



5 Dieu est un fumeur de havane - Serge Gainsbourg & Cathérine Deneuve
(Barbara Rottiers) Uit de film Je vous aime. Ik ben niet zo'n Cathérine Deneuveman. Ik verdenk ze ervan dat ze met een BMW rijdt.



6 You can't always get what you want - The Rolling Stones
(Marc De Proft) Geen Charly Watts op drums. Producer Jimmy Miller heeft hem met handen en voeten proberen uit te leggen hoe de drums moesten klinken, maar Charly kreeg het niet voor mekaar. Doe het dan zelf, heeft hij gezegd. En dat heeft Jimmy Miller dan maar gedaan.



7 Kool Thing - Sonic Youth
(Henk De Corte) Gebruikt in Simple Men omdat Hal Hartley het a fucking good song vindt. Een naief dansje, noemde Henk de scene. En een naief dansje is het.



8 Supercalafajalisticespeealadojus - Alan Holmes & His New Tones
(Flip Feyten) In Mary Poppins spellen ze het woord lichtjes anders: supercalifragilisticexpialidocious. De film dateert uit 1964, en de componisten, de gebroeders Sherman, beweerden dat ze twee weken tijd nodig hadden om het woord te bedenken. De 78-toerenplaat van Alan Holmes is uit 1950. Andere melodie, maar componiste Gloria Parker had toch graag twaalf miljoen gehad van Disney voor het gebruik van "The Word".



9 Everyone's gone to the movies - Steely Dan
(Piet Vandenheuvel) Het gaat over Mr. LaPage, die jonge jongetjes uitnodigt om bij hem thuis 8mm-filmpjes te komen bekijken. Niet zo prettig als je zelf
Lapage heet.



10 Bela Lugosi's Dead - Bauhaus
(Dominique Wittevrongel) Ik ben nogal oneerbiedig omgesprongen met de intro van Bela Lugosi's Dead. Kan je eigenlijk nog van een intro spreken als het minuten duurt vooraleer de zanger zijn mond opentrekt?



11 I do I do I do - Abba
(Gerry Vergult) Voor Gerry was het Muriel's Wedding die hem deed beseffen dat Abba straffe kost is. Mijn ogen gingen open toen Elvis Costello en Keith Richards zegden dat ze fan waren. En Luc Cosemans.



Volgende week is het thema "Liegen en Bedriegen". Op hetlaatsteuur@radio1.be kan je je ei kwijt. Mensen die de podcast zoeken moeten op het woord podcast klikken en voor de webpagina is dat het woord webpagina. Slaapwel.

Het Laatste Uur 005 - Tijd

Tick tock, tick tock,
Grandfathers clock goes tick tock
That clock's got rhythm with the beat it swings
Dig that clock! Swing it clock!
All night long a-ticking and a-tocking
Crazy clocks, swinging and a-rocking
in the wee small hours I fell in the sack
of the lullaby of the...

We begonnen met een verknipt stukje Jim Henson, de man achter de Muppets. Tick Tock Sick is pre-muppetshow.

1 The history of rock 'n' roll - Andy Partridge
(Sam De Graeve) Wij horen Sam beweren dat Andy Partridge veertig seconden nodig heeft om de geschiedenis van de rock'n'roll samen te vatten. Het blijken slechts twintig seconden te zijn.

2 Time - Pink Floyd
(Pieter Van Herck Heck) Het was te voorspellen dat iemand met Time van Pink Floyd zou afkomen. Maar dat het Pieter Van Herck Heck zou zijn, dat is een verrassing. Ooit zal het Laatste Uur het thema "geld" behandelen. En dan...



3 Time - Tom Waits
(Igor Daems) Mensen die niet uit de voeten kunnen met computers en microfoons mogen hier geen hoop uit putten: ik ga dat geen tweede keer doen, een mail voorlezen.



4 I know what I like (in your wardrobe) - Genesis
(Ilse Wouters) Niet meer naar geluisterd sinds 1977. Als ik heel, heel eerlijk ben moet ik toegeven dat Genesis veel minder erg is dan ik vreesde. Toen Peter Gabriel solo ging en Genesis een nieuwe zanger nodig had, heeft Nick Lowe auditie gedaan.

5 This october - Julie London
(Dominique Wittevrongel) Julie London zingt een eindweg. En toch is de hoes nog beter dan de plaat.

6 Out of time man - Mano Negra
(Henk De Corte) Schoon verhaal over de vader van dat lief die altijd te vroeg kwam. De vader, bedoel ik, niet het lief. En wat vond de moeder van dat lief daarvan, Henk?

7 Verloren dag - Noordkaap
(Tom Hermans) Tom heeft gelijk, het einde van liedjes wordt te makkelijk weggefaded door radiomakers. Maar waarom eindigen zoveel nummers ook op plaat met een fade out? Ik zou daar een actiecomité tegen willen beginnen. Wat is het bezwaar tegen een afrondend eindakkoord? De fade out is muzikantenluiheid.

8 Time has come today - The Chamber Brothers
(Luc Dufourmont) De negenminutenversie heb ik enkel op YouTube gevonden, Luc, niet in de VRT platenkast.



En een cover door de Ramones. Volle vier minuten, naar Ramonesiaanse normen is dat een eeuwigheid.



9 La Sveglietta - Domenico Modugno
Ik ken geen Italiaans, maar je hebt geen woordenboek nodig om te begrijpen dat dit lied over een wekker gaat. En de uitgang -ietta zal wel een verkleinwoordje zijn.

10 Fifteen minute intermission - Cab Calloway
(Eddy Bilkin) Het is kwart voor twaalf, we zijn drie kwartier bezig. Amerikaanse muzikanten hadden na vijfenveertig minuten spelen recht op een kwartier pauze, daar had de union voor gezorgd. Behalve Cab Calloway zelf horen we hier ook Dizzy Gillespie en ik denk ook Ben Webster, maar dat weet ik niet zeker. Een opname uit 1940.
En morgen bij ons staking. De radio beperkt de acties tot één minuut vertraging op een paar nieuwsbulletins. Kunnen de mannen van het spoor het ook niet op die manier aanpakken?

11 Pendulum - Mark Lanegan
(Reinhaerd Mertens) Bij zijn eerste zin dacht ik aii, maar de heer Mertens blijft aan de goeie kant van de grens met de tranerigheid. En ik ben blij dat op die wijze Mark Lanegan in het programma geraakt.

12 Domestik en leveransier - 't Hof van Commerce
(Geert S. Simonis) West-Vlamingen treiteren, van een Limburger is dat te verdragen. Misschien. Ik weet het niet. Eigenlijk. Voel me twijfelen.



13 Fat time - Miles Davis
(Luc Janssen) Miles Davis is geweldig. Maar Mike Stern zijn eighties-gitaarpartij vind ik maar niks.

Volgende week is het thema "Film". Liedjes over films of over acteurs. Stuur uw bijdrage naar hetlaatsteuur@radio1.be. De podcast van HLU schijnt een aanrader te zijn en er is ook een HLU-webpagina. Het is middernacht. Slaap lekker.

Het Laatste Uur 004 - Dorst

Evenals een moede hinde
naar het klare water smacht,
schreeuwt mijn ziel om God te vinden,
die ik ademloos verwacht.

Met mijn excuses voor de merkwaardige inleiding tot het programma. Een katholieke opvoeding, je schudt dat niet zomaar van je af. Voor wie verdere bijbelstudie wil verrichten: Evenals een moede hinde is gebaseerd op psalm 42.
Ik heb altijd gedacht dat regel drie van het lied alsvolgt gaat: "Dorst mijn ziel om God te vinden". Het blijkt Schreeuwt te zijn. Wat een beetje jammer is, maar het blijft een lied dat uitstekend in het thema dorst past.
We zijn vertrokken:

1 Ambians - Zjef Vanuytsel
(Luc Dufourmont) Heft aan de luit, want zij die de statistieken bijhouden bevestigen ons: na vier weken Het Laatste Uur zijn vier artiesten/groepen erin geslaagd twee keer de platenlijst binnen te sluipen. Zjef Vanuytsel is een van die vier.

2 Invitation to the blues - Tom Waits
(Louis Van Dievel) Iemand stelde The Piano Has Been Drinking voor. Nog iemand stelde The Piano Has Been Drinking voor. En nog iemand stelde The Piano enzovoort voor. En toen kwam er iemand af met Warm Beer & Cold Women, ook een bruikbaar voorstel. Maar Louis was eerst. En Louis heeft recht van spreken wegens zelf ook the battle with the booze uitgevochten. Tom Waits puurt liedjes uit die ellende, Louis Van Dievel heeft er een boek over geschreven.



3 Streams of whiskey - Shane MacGowan
(Geert S. Simonis) Dit dateert uit zijn tijd bij de Pogues, maar ik kies een live-uitvoering met de Popes. Omwille van de strontzatte woorden die Shane MacGowan vooraf stamelt. En hieronder een klein stukje uit TV6. Herinnert u zich TV6 nog? Shane ook niet.



4 Cool water - The Sons of the Pioneers
Bob Nolan heeft deze parel geschreven. Zijn nakomelingen houden een website bij waar je vele tientallen versies kan beluisteren. Ik vind die van The Sons of the Pioneers, waar Nolan zelf lid van was, veruit het mooist. En die van Roland, maar de familie Nolan schijnt hem niet te kennen. De Muppets ontbreken ook in hun lijst.



5 Drinking song - Loudon Wainwright III
(Lieven Verstraete) Lieven kwam hier vrijdagmiddag mee af, ruim laat, en de plaat bleek niet te vinden in de diverse VRT-platenkasten. Terwijl ze gewoon thuis op het schap staat. Heen en weer rijden? Of toch maar de nieuwe versie draaien uit Recovery, de net verschenen CD waarop Loudon Wainwright een aantal liedjes van zijn eerste platen herneemt?

6 Always better with Coke - Aretha Franklin
Dat is nogal wat anders dan (zingt) carglass herstelt, carglass vervangt, hé mannen.

7 Trink, Brüderlein, trink - Othello und seine musikalischen Pechvögel
(Eddy Bilkin) Een luisteraar van HLU laat weten dat het beroemde "Eins, zwei, saufen" geen Duits is. Een negationist! was mijn eerste gedacht, maar nee, hij heeft gelijk. Een eenvoudige zoekopdracht in Google bevestigt dat, de hits zijn op één na nederlandstalig. Het correcte citaat is: "In München steht ein Hofbräuhaus/Eins, zwei, g'suffa/Da läuft so manches Fäßchen aus/Eins, zwei, g'suffa". G'suffa is geen Duits, maar Münchens.



8 A fine day for a parade - Fountains of Wayne
(Dominique Wittevrongel) Dank u, Dominique.

9 Happy hour - Ted Hawkins
(Marc De Proft) Dank u, Marc. En die angst was nergens voor nodig. Ted Hawkins is in de gevangenis gesukkeld omdat hij de lederen vest van een klasgenoot had gestolen.

10 God loves a drunk - Richard Thompson
(Marc Reugebrink) Dat petje! Dat onderhemdje!



11 Jesus bring me water - The Five Blind Boys of Mississippi
En toen begon de zondvloed, den deugeniet.

12 Thunder on the mountain - Bob Dylan
(Rolly Smeets) Merkwaardige zin en hij was me nog nooit opgevallen: I sucked the milk out of a thousand cows. We moeten volle vier minuten wachten tot die woorden vallen, maar ondertussen hebben we vintage Dylan gehoord. Of gezien.

13 Nooit meer drinken - RVHG
(Tom Hermans) Het toeval wil dat Raymond uitgerekend vorige vrijdag in de Ancienne Belgique de volledige LP Nooit Meer Drinken heeft uitgevoerd.

Voilàkes. We kunnen naar ons bedje. Volgende week is het thema "Tijd". Time van Pink Floyd is alreeds geclaimd, en het heeft ook geen zin meer om XTC, Kommil Foo en Domenico Modungo voor te stellen, die staan al op het redactiebord. Maar voor de rest kan u uw gang gaan. Stuur uw bijdrage naar hetlaatsteuur@radio1.be. Er bestaan een HLU-podcast en een HLU-webpagina die ik zeer aanbevelenswaardig acht. Maar ik ben niet echt objectief in deze.

Het Laatste Uur 003 - De Koebel

Het is zondagnacht. Slechts een handvol fijnproevers is nog wakker. Op Radio 1 begint Het Laatste Uur. Dat gaat zo:

1. Honky tonk women - Rolling Stones
(Frank Vander Linden) De aandachtige luisteraar annex Stoneskenner zal opmerken dat dit een versie van Honky Tonk Women is met een afwijkende tekst. "Strolling on the boulevards of Paris, as naked as the day that I will die. The sailors, they're so charming there in Paris, but I just can't seem to send you off my mind".

2. Cavern - Liquid Liquid
(Luc Janssen) Week na week heb ik teveel muziek voor het aantal minuten dat voorradig is tussen 23 en 24 uur. Ik heb dus een weinig Liquid Liquid afgeknepen, zodat we sneller aan het koebelstuk komen. En het liedje van The Sweet waar Luc naar verwijst zou wel eens Little Willy kunnen zijn.



3. Once in a lifetime - Talking Heads
(Dirk Houbrechts) U hoort de live-versie uit Stop Making Sense, wegens nog meer koebellen dan op Remain in Light. Hieronder de originele versie en de briljante clip.



4. Could you be loved - Bob Marley
(Chris Dusauchoit) Niet zozeer de koebel, maar wel de koe zelve staat hier centraal. Volgens Chris. Koetje be loved. Hihi.
"The road of life is rocky and you may stumble too. So while you point a finger, someone else is judging you". Die woorden heeft Bob Marley gerecycleerd uit zijn eigen nummer Judge Not.

5. Don't fear the reaper - Blue Oyster Cult
(Piet Vandenheuvel) Piet beweert dat het More Cowbellfragment op YouTube circuleert, maar het is niet zo makkelijk terug te vinden. Werkt dit linkje nog?

6. Low rider - War
(Jan Demol) Het is sterker dan mezelf: ondanks de dreigementen heb ik de intro toch een klein ietsiepietsie beetje onder Jan's laatste woorden gefoefeld. Voor mijn klokkenspel ben ik niet bang, ik ben een kop groter dan Jan.



7. Spill the wine - Eric Burdon
(Willem Wallyn) Eric Burdon laat zich begeleiden door de groep War, die van hierboven. Willem herinnert zich een koebel, maar die is er dus niet. Een schoon voorbeeld van hoe ons geheugen werkt. Slecht.

8. Warnin' - Goebel Reeves
Mocht u aandrang voelen te gaan jodelen, volg een cursus.

9. Goin' up the country - Not Drowning, Waving
(Marc Reugebrink) Obscuur. En het zal er niet op beteren, want ik zorg zelf voor verwarring, ik noemde ze in de afkondiging Not Waving, Drowning, verdomme. Vrijwel onvindbaar, maar onderschat de VRT-vinylotheek niet. YouTube gebaart van krommenaas. Ik maak me er dus vanaf met de bekende Canned Heat versie.

10. Boch oi - Alpendub
(Barbara Rottiers) Hm, mijn bewering dat je de twee CD's van Alpendub gratis op het internet kan vinden, schijnt niet te kloppen. Hun website zit enkel nog in de cache van Google. En de mp3'tjes die je daar kon downloaden zijn dus foetsie. Dju toch. Hier een kleine troost.

11. Hey ladies - Beastie Boys
(Pieter Jan De Smet) Ik ben Pieter Jan diep en diep dankbaar omdat hij hiermee komt aandragen. Want ik leer bij. Ik ben namelijk niet into hip hop. Ik ben meer into folk enzo. Ik ben altijd in een wijde boog om rap en aanpalende straten heengelopen. Maar nu ik Hey ladies heb gehoord, overweeg ik de aanschaf van Paul's Boutique. Dat is toch hip hop, hé, Beastie Boys?



12. Steel mill - Steel Mill Peddlers
(Eddy Bilkin) Behalve wat Eddy erover heeft verteld, weet ik niks van de Steel Mill Peddlers. En het internet hult zich ook in stilzwijgen. De Peddlers zullen nogal verschieten als ze hun afrekening krijgen van Sabam. Op de radio geweest! Met een b-kantje dan nog. Champagne!

Nà. Klaar. Bedtijd. Volgende week is het thema "Dorst". Stuur uw bijdrage naar hetlaatsteuur@radio1.be. En abonneer u op de podcast. En surf eens naar de webpagina, dan kan u al nadenken over de thema's van de volgende drie weken. Dodo.

Het Laatste Uur 002 - Snor

Vorige week stond het zweet me in de handen terwijl ik naar mijn eigen programma luisterde. Deze week ben ik een tikkeltje geruster. Dit zijn de platen:

1. Nick Cave - Everything Must Converge
(Luc Janssen) Een bonustrack op de CD "Nocturama". Serge Simonart heeft ook een mooi Cave-verhaal. Hij is Cave ooit gaan interviewen met een valse, opgeplakte snor. Het ijs was meteen gebroken, beweert Serge.

2. Queen - I Want To Break Free
(Marc Reugebrink) Na twee afleveringen is het wat onnozel om al van statistieken te spreken, maar toch: Queen zat er vorige week ook al in. Marc herinnert zich een blonde pruik. Ze is zwart.



3. Georges Brassens - Les Passantes
(Randall Casaer) Mocht u zich afvragen waarom die naam Randall Casaer u iets zegt, wellicht is het dit.

4. Frank Zappa - Jewish Princes
(Jan Demol) Jan had het ook over het snortype genaamd een Lemmy, maar koos wijselijk geen plaat van Motörhead.

5. Loudon Wainwright III - Dilated to meet you
(Sam De Graeve) Uit de LP "Attempted Moustache". Sam zegt niks over het liedje zelf, maar jongens, wat een mooie tekst.

6. Sparks - Moustache
(Tom Hermans) Dichter bij de snor van Hitler gaan we vanavond niet geraken. Ik had graag Der Fuhrer's Face nog gedraaid, van Spike Jones. Maar een uur is te kort.



7. Road to Peace - Tom Waits
(Geert Buelens) Over Abdel Mahdi Shahmay, the thin boy with the whispy moustache.

8. Two Man Sound - Disco Samba
(pdw) Stukje Telefacts over Lou Depryck, de snor achter Two Man Sound.



9. Gloria - Patti Smith
(Willem Wallyn) What a man! Patti bedoel ik. En Willem ook natuurlijk, dat spreekt.

10. Jim Croce - Operator
(Rolly Smeets) Op 20 september vijfendertig jaar dood. Jim, niet Rolly.



11. Black Friday - Coco Rosie
(Barbara Rottiers) Sierra is die met haar petje. En met de snor.



Volgende week is het thema "De Koebel". Nabeluisteren kan hier. Maar veel handiger is abonneren op de podcast van HLU.

Het Laatste Uur 001 - Start!

Met extreme dank aan de mensen die ingezonden hebben. Hieronder het lijstje.

1. Start! - The Jam
Omwille van de titel en meer nog voor “What you give is what you get”, een zin die perfect samenvat wat Het Laatste Uur wil zijn.

2. No Opportunity Necessary, No Experience Needed - Yes
(Eddy Bilkin) Openingsnummer van de LP Time And A Word. Eddy zegt het zelf: het is goed voor één keer.



3. 20th Century Boy - T.Rex
(Frank Vander Linden) Het allereerste singletje dat Frank kocht. Een coolere startplaat om een platenverzameling mee te beginnen is niet te vinden.

4. Let's Start A Band - Amy McDonald
(Patrick Roefflaer) Popster worden, een jongensdroom. Tennisracket voor de spiegel enzo. Amy had blijkbaar ook zo'n euh... jongensdroom.

5. Let There Be Rock - AC/DC
(Rick De Leeuw) De spanning in de coulissen, vlak voor de aanvang van het concert. Let there be drums, let there be guitars... En dan bwarst het los. Zo zegt Rick het: bwarst!

6. Good Company - Queen
(Jan Demol) Ook al een startplaat van de verzameling. Gekocht door vader Demol, misleid door de titel "A Night At The Opera".



7. De Zotte Morgen - Zjef Vanuytsel
(Toos Smeets) Na een worsteling met de computer is het haar toch gelukt: meedoen aan HLU. Danku Toos. En zo geraak ik toch aan een nederlandstalige plaat. Margriet Hermans en Geert Bourgeois zullen content zijn.

8. An End Has a Start - The Editors
(Marc Reugebrink) Je zou toch denken dat het leven één en al vrolijkheid wordt als je de Gouden Uil hebt gewonnen? Niet dus. Ik ben niet zot van de plaat, maar de tekst van Marc was schoon schoon schoon.

9. Begin the Beguine - Ella Fitzgerald
(Geert Buelens) Met uitspraakadvies van een hoogleraar Nederlandse Letterkunde.

10. It's All Over Now - The Faces
(pdw) Uit de liveplaat "Coast to Coast/Ouverture for Beginners". We hebben de vinylversie gezocht maar niet gevonden. Daar hoor je Rod Stewart zeggen: This is a set for four sets of fingers and one throat. Tenminste, zo herinnert (pdw) het zich. Op versie die in de VRT-discotheek zit, is die intro er afgeknipt. Een spijtigheid.



11. Mandinga - Ruben Gonzalez
(Kurt Overberg) Hij ziet hem nog de Ancienne Belgique binnenschuifelen, gekromd door de reuma. Ruben Gonzalez, debutant op zijn 78ste.



12. Start Me Up - Rolling Stones
(Stijn Meuris) Valse start op het Stonesconcert dat Stijn meemaakte in Philadelphia. De stroompanne die je hoort is een reconstructie, moet ik bekennen. Ik heb er werk aan gehad.

Voila. De kop is eraf. Volgende week is het thema "Snorren". Er rust al een claim op Zappa, Nick Cave, Patti Smith en Jim Croce. Maar voor de rest: ga je gang. Hier meer uitleg. En hier nog meer. En u bent ook maar enkele klikken verwijderd van de podcast.

Wakker

Ik zou graag hebben dat u zondagnacht laat opblijft. Om naar de radio te luisteren. Het Laatste Uur, om 23u. Ik heb het er hier al zo vaak over gehad dat ik bijna niet meer durf.

Ik kan me voorstellen dat u elf uur 's nachts op een zondag geen uur vindt om naar de radio te luisteren. Daar hebben we aan gedacht: u kan zich abonneren op de podcast. Dan gaat het enkel ten koste van mijn luistercijfers, niet van uw nachtrust of uw relatie.

Persconferentie

Veel fotografen daarnet op de persvoorstelling van twee nieuwe Radio 1 programma's. Oei Koen, je bent er precies niet op gekleed, zei Wout. Ik had nochtans mijn beste hemd aangetrokken.



Friedl' gaat iets met boeken doen, op zondagochtend, onder de enigmatische titel Friedl'. En ik ga zondagnacht een jongensdroom waarmaken. Twintig jaar lang woordprogramma's gemaakt, niet eens tegen mijn goesting. Maar nu dus eindelijk: muziek!

Het Laatste Uur

Heb ik u al verteld over dat thematische muziekprogramma dat ik na de vakantie ga maken? User Generated Radio. Dat is toch de bedoeling.

Op één uitzondering na, een van mijn helden die niet wil meedoen, reageert iedereen enthousiast. Sommigen zijn ijverig aan het nadenken, merk ik.

-Gaat er iemand Patti Smith doen, Koen? (J. over het thema snorren)
-Er bestaat een geweldige sketch over de koebel in Don't fear the reaper, Koen! (P. over het thema koebel)
-Allez Koen, mag ik echt Patti Smith niet doen? (J. over het thema snorren)
-Elke aanleiding om Start van The Jam te draaien is goed! (D. over het thema start)
-Patti Smith, ik wil Patti Smith! (J. over het thema snorren)
-Shit, ik kan niet kiezen uit het repertoire van Jim Croce. (R. over het thema snorren)
-Wie is die WW eigenlijk, dat hij van u Patti Smith mag doen, Koen? (J. over het thema snorren)
-En toch doe ik Start me up! (S. over het thema start)

Nog zesenveertig keer slapen.

O ja, nog iets. Lang geleden heb ik al eens in bedekte termen over dat nieuwe programma geschreven. Een paar mensen hebben toen gereageerd. Heleen en Onzils onderandere. Meisjes, ik reken op jullie.

Het Laatste Uur

Het wordt dus een thematisch muziekprogramma met evenveel presentatoren als platen. Zondagnacht tussen 23 en 24 uur.

Op de webpagina staat ruim op voorhand te lezen wat de volgende weken de thema's zullen zijn. Wie zich erdoor geïnspireerd voelt, kan het programma mee samenstellen en presenteren. Hier, op deze voorlopig ultrageheime plek, staat uitgelegd hoe.

Gelezen? En? Wacht, ik kan u een voorbeeldje laten horen uit het proefprogramma dat we hebben gemaakt.

Helemaal gerust ben ik er niet in, ik hou een blik vrienden en kennissen achter de hand voor het geval er weinig reactie komt. Dat je zelf thuis een opname moet maken is een drempel, besef ik. Maar zoals de technologie vooruitsnelt wordt die drempel steeds lager, toch?

De thema's van de eerste drie weken zijn Start!,
Snorren en De koebel. Het emailadres is hetlaatsteuur@radio1.be. Aan de slagmans. Ik ga achterover leunen. Luiemensenradio, hà!

Was het maar al september

Dat nieuwe muziekprogramma dat ik in september ga maken, wat kan en wat mag ik daar al over vertellen? De titel bijvoorbeeld. Het Laatste Uur. Dat ligt nogal voor de hand voor een programma dat wordt uitgezonden op zondagavond tussen 23 en 24 uur. U leest het goed. Het putteke van de nacht. Dat is zo'n onwaarschijnlijk moment van de week dat het opnieuw aantrekkelijk wordt. U hoort me dus niet klagen.

Wat nog. Dat Bob Dylan's Theme Time Radio Hour een lichtend voorbeeld is geweest. Al moeten we dat niet overdrijven: de essentie van TTRH is Bob Dylan zelf, en die hebben we niet kunnen binnenhalen. Maar Het Laatste Uur zal dus thematisch zijn. En tenslotte: de ondertitel. Een programma met evenveel presentatoren als platen. Denk daar maar eens over na.

Ik popel om meer te zeggen, want ik heb uw hulp nodig. Maar eerst moet de webpagina op de Radio 1 site doen wat ik wil dat ze doet. En dat lukt voorlopig nog niet. Ze staat online, maar voorlopig zonder enige link er naartoe. Morgen wellicht.

Hooiberg

Dit is niét de tekst die deze week in Weekend Knack staat. Want ik heb op verzenden geklikt zonder de lettertekens te tellen. De eindredactie heeft me laten weten dat ze hebben ingegrepen, er moesten regels geschrapt worden. Ik zal morgen samen met u ontdekken welke regels.

Het is een geval van speld en hooiberg: ik zoek vrouwen die van muziek houden.’t Is voor mijn werk. En ik bedoel écht, gepassioneerd, zoals sommige mannen van muziek houden. Vrouwen die de tekst van Subterranean Homesick Blues uit het hoofd kennen, die elk boek over de Beatles in de kast hebben, die weten dat Miles Davis nog in een fanfare heeft gespeeld, die erbij waren toen AC/DC optrad in dancing Thierbrau in Kontich, of die daar niet bij waren, maar kunnen doen alsof, vrouwen die kunnen vertellen dat de rijkswacht daar binnenviel en dat een van de agenten een pistool drukte tegen het hoofd van Angus Young, vrouwen die eindeloos kunnen lullen over 5 april 1994, die 150 euro voor een kaartje voor Neil Young niet overdreven vinden, vrouwen die boos worden als iemand beweert dat Van Morrison zeurt, en die luchtgitaar spelen. Ken jij vrouwen die luchtgitaar spelen, Linda? Ik ook niet, alleen mannen doen dat. Dat zegt het helemaal. De ware liefde voor muziek is een mannenzaak.

Mijn zoektocht lijkt op die van Paul Jacobs halfweg jaren ’80. Voor het panel van De Taalstrijd moest hij vrouwen vinden met gevoel voor humor. Dat lukte niet. Hij kwam niet verder dan Myriam Thys. Toon mij een grappige vrouw, heeft hij me ooit gezegd, en ik trouw ermee. Tine Embrechts moest toen nog worden uitgevonden en Frieda Van Wijck hield zich verborgen in de kantoren van de Wereldomroep. Paul moet haar ettelijke keren per week voorbij gelopen zijn in de koffiekamer van de omroep, onwetend van haar talenten. Ondertussen erkent de wereld dat Frieda geestig is, ik vraag me af waarom Paul nog altijd vrijgezel is.

Ter zake. Wat ik zoek zijn vrouwen die een gedeelte van hun jeugd hebben doorgebracht in muffe tweedehands platenwinkels, op zoek naar die ene ontbrekende plaat. Ik noem maar wat: Bowi, een EP die Nick Lowe maakte als reactie op Low van David Bowie. Mijn hart sprong op van vreugde toen ik het kleinood bij Chelsea Records uit de afprijsbak viste.

Zelden meisjes gezien bij Chelsea Records. Jullie zitten anders in elkaar: vrouwen gaan gewoon naar de Fnac en kopen een Greatest Hits van Nick Lowe. Of nee, niet van Nick Lowe. Van Chris Rea of van Clouseau. Misschien weten vrouwen dat het geluk van de collectionneur vluchtig is. Zogauw je zo’n zeldzaam plaatje vindt, is de spanning eraf. De gaten in de verzameling zijn interessanter dan de verzameling zelf.

Is er iets mis met ons, Linda, of is er iets mis met jullie? En vissen doen jullie naar het schijnt ook al niet. Of kleurenwies. Wat is dat toch?