Ex-specht

Een griezelige ontdekking. Hij moet er toch al een paar dagen liggen. Vermoedelijk tegen het raam geknald, en in de - hoe heet dat - speelgoedwaterbaan gesukkeld. Nu pas het lijk ontdekt.

De specht was in mijn bestaan een abstract begrip, tot ik, een jaar of twee geleden 's ochtends vroeg onderweg naar het station, drie (3!) groene spechten zag fikfakken in een parkje in Temse. Sindsdien zie ik voortdurend spechten, groene en bonte. Zelfs in onze tuin. Meestal levend, maar deze keer dus dood. Zijn ze aan een opmars bezig? Of word ik met de jaren opmerkzamer?

90

Laat ik eerlijk zijn: aan net geen honderd kilometer per uur naar huis daarnet. (Ik neem aan dat er een kleine marge zit op die smogsnelheidsbeperking van negentig per uur.) Maar zelfs aan honderd werd ik voorbij gereden door tientallen auto's. Ik snap dat niet. Wat die chauffeurs doen is hun middelvinger opsteken naar de samenleving, inclusief naar hun eigen kinderen en eigenlijk ook naar zichzelf. Het kan hen blijkbaar geen kloten schelen dat er iets ernstigs aan de hand is. Dat wordt aanschuiven bij de politierechter.

Narcis

Het is twintig januari in de tuin. Dat er sneeuwklokjes bloeien is niet vreemd, maar die twee paasbloemen lijken mij vroeg.

A propos, een paar dagen geleden kwam het fenomeen 4x4 hier kwansuis ter sprake, die brandstofverslinders, bovengemiddeld dodelijk bovendien bij aanrijdingen met zwakke weggebruikers. Voor een lezer die zich 4x4-rijder noemt aanleiding genoeg om te gaan schelden. Ik citeer: Jullie zijn een bende lullers. Laat iedereen doen wat ie wil. Ok? Deal? Misschien doen jullie wel dingen die mij niet aanstaan. Scheten laten in bed of zo.

Ik vraag mij af hoe die fijne mens weet dat ik scheten laat onder de dekentjes. Moet een oud lief zijn. Ik ga niet terugschelden, want hij zij heeft gelijk: darmgassen bevatten methaan en dat is een broeikasgas. Ik bied 4x4-rijder deze bloem aan, het product van de klimaatswijziging.

Nog een blog 2

Briefje van Raf Willems gekregen. Die werkt voor Els Van Weert. Als u diep nadenkt weet u vast wie dat is. Inderdaad: onze Staatssecretaris voor Duurzame Ontwikkeling en Sociale Economie.

Of ik wil meewerken aan een weblog over duurzaam leven. Heel even dacht ik nee, omdat de parlementsverkiezingen naderen en omdat ik niet in een Spirit-campagne verzeild wil geraken. Maar het thema spreekt me aan, dus het is ja geworden.

Hier mijn kladwerkje:

Ik ben overtuigd treinreiziger. Oh, dat klinkt goed op een blog over duurzaam leven. Maar het is echt: àls ik al eens met de auto ga werken, beklaag ik me dat. Ik heb collega's die autopendelen - laat ik ze met naam noemen: Annemie Peeters en regisseur Jan Demol. Die komen dag na dag na dag gestresst en leeg en knorrig op het werk aan. Want aan de file valt niet te ontsnappen. En je kan echt niks zinnigs doen in een stilstaande auto. In je neus peuteren. Radio luisteren. Tja. Iemand die in een chocoladefabriek werkt eet toch ook geen pralines meer? GSM'en, maar dat is illegaal. In de trein kan je slapen, lezen en werken. Tussen Temse en Meiser kan ik een volledig interview voorbereiden.

En toch ben ik niet echt een fan van de NMBS. Ik erger me te vaak. Op een trein met vertraging bijvoorbeeld moet je geen kaartjes controleren. Dat is onbeleefd. Dan moet een conducteur zijn plaats kennen: "Beste klanten, wij van het spoor hebben een steek laten vallen, vandaag laten we u met rust. Het treinpersoneel excuseert zich." Grootmoedig.

Op de lijn Sint-Niklaas - Leuven rijdt heel vaak een halve trein. Niet zes, maar drie wagons. En dan zegt de treinbegeleider via de intercom dat dat komt door een defect, en dat hij ons dankt voor het begrip. Zo'n halve trein is overbevolkt en dan stelt zich een probleem: ga ik zitten in eerste klas, of blijf ik staan in tweede? Ik ga zitten. In de fluwelen zetels van eerste klas. Dat mag niet, maar ik doe het toch. En af en toe is er een controleur die daar moeilijk over doet.

Dat vind ik vreemd: de man die mij daarnet bedankt heeft voor mijn begrip, heeft er geen begrip voor dat ik een zitplaats wil voor mijn geld. Het is toch onnozel om op elkaars tweedeklastenen te staan trappen, terwijl er nog plaats vrij is in eerste? Ik pleit voor algemene burgerlijke ongehoorzaamheid: de invasie van eerste klas bij spoorcalamiteiten.

Of laat ons nog een stapje verder gaan: schaf die eerste klas toch af, Jannie Haeck. Dat is een negentiende-eeuws fenomeen. Uit de tijd van de slavernij en het cijnskiesrecht. U bent een socialist, u hebt ongetwijfeld Marx gelezen. De klasseloze trein, nu! We moeten daar toch geen revolutie voor ontketenen?

(En nu we toch bezig zijn met de reorganisatie van het spoor: 4,40 euro is teveel om je fiets mee op de trein te mogen nemen. Het is niet voor mezelf, het is voor de duurzaamheid en voor de Kyotonormen.)