donderdag, juni 18, 2009

Mars


Mijn laatste column voor Weekend Knack voor de zomervakantie. Bijna alles wat hieronder staat is waar.

"De Schotten zijn gek", zei ik terwijl ik een wolkje in de koffie maakte. Het ochtendlijke gekibbel hield meteen op. Wat mijn bedoeling was. Afleiding is een efficiëntere opvoedingstechniek dan stemverheffing of karwats.
"Omdat Schotten een rokje dragen?", vroeg kind één.
"Omwille van die doedelzakken?", vroeg kind twee die de volgende dag jarig zou zijn.
"Boomslingeren? Loch Ness?", vroeg kind drie.
Drie paar ogen keken me aan. Plus de ogen van hun moeder, mijn vrouw, waarin ik kon lezen dat het niet in ons opvoedingsproject past om een volledig volk zonder reden gek te verklaren. Er werd van mij een verklaring verwacht.

"Gefrituurde Mars", zei ik.
Dat volstond niet.
"Eén van de lievelingsgerechten van de Schotten is gefrituurde Mars." Als je bij de radio werkt, worden je de gekste dingen medegedeeld, Linda. Je mag die vervolgens op kosten van de samenleving checken en dubbelchecken. Het bleek waar te zijn. Gefrituurde Mars is te koop in de betere fish and chipszaak in Glasgow en Edinburgh. Maar thuis kan het ook: koel een Mars een halve dag in de ijskast. Haal hem door een dun beslag en laat hem in een paar minuten goudbruin bakken in hete frituurolie. Opdienen met tomatenketchup en een bolletje vanille-ijs. Gefrituurde Mars wordt ook als hoofdschotel geserveerd. Met frietjes. De Schotten zijn gek.
"Morgen ben ik jarig, en dan mag ik kiezen wat we eten", zei mijn dochter. De ogen van haar moeder, mijn vrouw, schoten vuur.

De volgende dag stond ik dus Mars te frituren.

Ook de moeder van de jarige, mijn vrouw, bestelde er eentje. Met ketchup. Haar nieuwsgierigheid won het van haar afkeer. Ze vond het niet onlekker. Niemand vond het onlekker, ook ik niet. De eerste hap is zelfs verrukkelijk. Eerst bijt je door het zoute, gloeiendhete korstje dat licht krokant weerstand biedt. En daarna vult je mond zich met de machtig volle smaak van gesmolten chocolade en lauwe karamel. Smeuiig is het woord, je tong plakt aan je verhemelte. De ketchup zorgt voor een lichtzure toets. En voor de vitamientjes, zei de jarige. Maar vanaf hap twee wordt het zwoegen.

Niemand bestelde een tweede bordje. En daarna waren we allemaal samen een beetje mottig. Zonde van de mars, zonde van het beslag, zonde van het frietvet, zonde van de tijd, zonde van de chaos in de keuken. En zonde van de vierhonderdtwintig kilocalorieën. De Schotten zijn gek.

Labels:

11 Comments:

Anonymous Anoniem said...

hahahaha !

Zonde dat je zo weinig blogt de laatste tijd, Koen.

18 juni, 2009 10:10  
Blogger San F. Yezerskiy said...

Superdochter!

Ik kende de deep fried Mars bar al langer dan die ene aflevering, maar zou nooit op het idee gekomen zijn om er zelf aan te beginnen.

Sommige dingen zijn honderdduizend keer beter in je hoofd dan wanneer je ze echt probeert. Overspel is daar één van, de deep fried Mars bar een mooie tweede.

En toch ben je een rock 'n' roll papa.

18 juni, 2009 10:18  
Blogger localhost said...

In Shrek 2 roept een gefrustreerde fairy godmother op een gegeven moment: "And could someone please bring me something deep fat fried and smothered in chocolate"
De Schotten zetten het dus om in de praktijk...

18 juni, 2009 10:23  
Blogger koen fillet said...

@anoniem. dat is de schuld van www.facebook.com/koen.fillet

Ik neem me voor van tijdens de vakantie columnpjes te blijven schrijven, al komen ze dan niet in KnackWeekend.

18 juni, 2009 10:37  
Anonymous Wim said...

Onlangs stond het ook in de P-magazine. Toen ik een uitgeweken Schotse collega van mij hierover aansprak bleek dat er nog een hele hoop andere zaken gefrituurd worden. Pizza's oa. zouden een lekkernij zijn.

Moest je willen, ik wil het hem nog wel eens in detail vragen.

Zijn repliek was trouwens dat Belgen ook vreemde soorten vlees frituren in het frietkot en dat dat even gek was.

18 juni, 2009 11:19  
Blogger Onzils said...

In een van de laatste afleveringen van de radioshow van Jonathan Ross op BBC werd er ook (lovend)over gesproken. Maar een mars op conventionele manier eten is m.i. al zo'n onsmakelijke bedoening (te zoet, te plakkerig)...wat zou ik 'm dan frituren? Chapeau voor je durf!
Met mijn gevoelige maag(zweer) is gefrituurd eten sowieso niet de beste zaak; geef mij maar de typisch Schotse haggis met neeps & tatties (haggis is gevulde schapendarm, lekker gepeperd, en erbij : raapjes en aardappels) en dat is voor vele mensen ook een afknapper!

18 juni, 2009 11:39  
Anonymous luc said...

ik dacht dat ge op mars zat sedert 9 juni 2009 ;-)

19 juni, 2009 06:40  
Blogger Geert S. Simonis said...

Laatste Laatste Uur, laatste Knackbijdrage. Wat is 't, Koen? Ga je onthaasten? Of ontstressen, eventjes de batterijen weer opladen, rustig uitblazen, herbronnen, verstillen, consuminderen, tot rust komen, bij jezelf komen én eens uit de mallemolen van elke dag stappen?

19 juni, 2009 19:21  
Anonymous Erik Raeves said...

Tja, en dan heb je misschien nog niet van de deep-fried pizza gehoord die de concurrentie aangaat met de deep-fried Mars bars!!?? Het is me wat die delikatessen uit het land van de Haggis. Ik heb moeite moeten doen om deze fijnkost gedurende mijn anderhalf-jarig verblijf in Glasgow te ontwijken.

22 juni, 2009 17:44  
Anonymous Anoniem said...

In congé ?

07 juli, 2009 07:51  
Anonymous Flora Fleempaard said...

Dit stukje is zo hard mijn favoriete column aller tijden...

02 september, 2009 12:20  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home