woensdag, april 08, 2009

Tomatensoep


Een stukje uit de Weekend Knack. Links en rechts verschilt er een woord en een leesteken. Ik kan geen stuk herlezen zonder iets te veranderen. Wie wil weten wat Linda Asselbergs eraan vastborduurt, moet de papieren versie raadplegen.

Het gebeurde achter mij. Ik zag haar niet, maar ik hoorde haar wel. Ingestapt in Vilvoorde en twee banken achter mij gaan zitten. Licht Antwerps accent, iets meer lettergrepen per seconde dan gemiddeld. Mooie, heldere stem. Maar luid, Linda, luid... Naar ik vermoed maandelijks een hoge gsm-rekening en absoluut geen gêne.

Dat ze hem niet vertrouwt, hoor ik haar zeggen. Een volledige wagon spitst de oren. We vernemen dat de onbetrouwbare Hugo heet. Iemand van haar werk, begrijp ik uit het telefoongesprek. Een tussenbaasje met ambities. Hugo gaat lelijke dingen vertellen hogerop, ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Weet je nog dat Kristel vorig jaar drie weken thuis heeft gezeten? Dat was allemaal de schuld van Hugo, zegt ze.

Ik veins dat ik verdiept ben in mijn boek. Tegenover mij zit een meneer die doet alsof hij de sudoku oplost in de Gazet van Antwerpen. Ik hoop dat hij niet Hugo heet. Hij heeft er de leeftijd voor.

Ze wil vanavond de stad in, zegt ze. Het hoofdstuk Hugo is blijkbaar afgehandeld. Filmpje of zo. Slumdog Millionaire. Of Loft, ze raakt er niet uit. Haar gesprekspartner ook niet. Die zegt weinig. Ik bedoel: ik hoor geen stilten waarin die gesprekspartner iets zou kwijt kunnen. Recept voor tomatensoep. Naadloze overgang van de cinema naar de keuken, het is me ontgaan hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen. Ze doet er mais bij en cayennepeper. Dat heeft ze van haar tante geleerd. Nee, die andere tante, zegt ze. Tante Leen is dood.

De sudoku schiet niet op.

Ik zou willen omkijken, ik wil weten hoe het tomatensoepmeisje eruitziet. Ik heb al eens geprobeerd of de spiegelende treinraampjes me kunnen helpen, maar helaas. Een gekruist been, een knie en een stuk roestrode jas, meer zie ik niet. Ik zou moeten opstaan en over de rugleuning loeren. De sudokumeneer is vast even nieuwsgierig als ik. Maar ik hou mij in.

Mechelen. Ze stapt af. Ik ook. Ze ziet er exotisch uit. Zwart haar, grote oorringen. Spanje, gok ik. We lopen bijna schouder aan schouder perron zes af, richting trappen. Even kruisen onze blikken. "Slumdog Millionaire", zeg ik. Ze kijkt verbaasd. "Ga naar Slumdog Millionaire", zeg ik nog eens. "Mooie film."

Ze glimlacht en loopt door. Ze had een zweem van snor, maar dat is niet erg. Dat is niet erg.

Labels:

12 Comments:

Anonymous Alcyon said...

Het had een begin van een spannende thriller of zo kunnen zijn... In hoofdstuk 2 kom je haar dan nog eens tegen, maar nu verkeerd ze in levensgevaar/wordt ze achtervolgd/...

08 april, 2009 11:47  
Blogger koen fillet said...

En Hugo heeft het gedaan!

08 april, 2009 11:51  
Anonymous Alcyon said...

verkeerd was verkeerd natuurlijk, moest verkeert zijn. Tommetoch. Weer te rap geweest.

08 april, 2009 12:16  
Anonymous Anoniem said...

sloeber,sneukelaar en huichelaar of broekschijter.
zoals in het vorig artikel,toch leuk!
zalig pasen
sexueel overdraagbare aan doening
IMSOA

08 april, 2009 17:19  
Blogger koen fillet said...

Iemand broekschijten noemen, en vervolgens signeren met "anoniem"...

08 april, 2009 17:50  
Blogger jevski said...

Gefopt maar niet naar Pilatus gestuurd. Het siert u, enigszins.

08 april, 2009 18:17  
Anonymous Aline said...

Ik vind het een geweldig stuk, Koen. Alleen die laatste twee zinnen, van die snor, dat zit mij niet lekker... Je kan dan wel schrijven dat het niet erg is, maar ik vind het (in de context van dit stuk) wel. Het maakt de spanning die je daarvoor hebt opgebouwd plots kapot. Uiteraard hebben Spaanse types vaak 'een zweem van een snor', maar ik weet niet of dat er in deze column per se bij moest. Anders leek het iets geïdealiseerder, maar goed, 't is misschien een kwestie van smaak :-)
Ik vond het in ieder geval zeer sterk geschreven. Las als een trein.

09 april, 2009 00:25  
Blogger koen fillet said...

@Aline. Niet dat ik mezelf met Fred Bervoets wil vergelijken, maar ik wil mij toch efkes met Fred Bervoets vergelijken. Door veel van zijn werken trekt die een bloederige, rode streep. Alsof hij het schilderij kapot wil maken. Die snor is mijn bloederige, rode streep.

09 april, 2009 08:29  
Anonymous Anoniem said...

beste koen vanwege anoniem( broek en zo)

vriend
je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het erop aan komt
voor je bidt of voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas kun je zeggen:
'k heb een vriend

als je iemand hebt
die alles met je deelt
de tafel en het bed
één die nooit verveelt
als je iemand hebt
die al je zorgen heelt
weet je wat dat zeggen wil
weet je wat dat scheelt?

je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het erop aan komt
voor je bidt of voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas kun je zeggen:
'k heb een vriend

pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas mag je zeggen:
ik heb 'n vriend

09 april, 2009 16:15  
Anonymous Anoniem said...

iemand die je achillespezen zou kunnen genezen hebben!!!
zoals bij diane

09 april, 2009 16:18  
Anonymous Drs. Johan Arendt Happolati said...

Heer Fillet,
Dit is een van de mooiste stukjes die ik hier al gelezen heb, doch dit uiteraard geheel terzijde.
U had zich bijvoorbeeld ook kunnen omdraaien met de bedoeling haar een flinke lel met uw Knack te verkopen. De aanblik van haar schoonheid zoude dit echter verhinderd hebben en U sprakeloos achtergelaten.
Nee, vergeet het... De wending die U hebt verzonnen is origineler.
Of is het misschien echt gebeurd?
Met vriendelijke groeten,
De Drs.

09 april, 2009 18:01  
Anonymous Rupelmondenaar said...

Als je met de trein verder reist tot in Antwerpen en daar de bus neemt richting Rupelmonde, dan vermijd je desillusies in Mechelen ...

16 april, 2009 15:55  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home