donderdag, november 16, 2006

Na de consultatie

Maar deze namiddag ben ik dus bij dokter Bellemans geweest. Ik hoorde hem niet graag zeggen wat hij zei: het klopt dat jonge voetballertjes snel recupereren na een meniscusoperatie. Maar, meneer Fillet, u bent geen jong voetballertje.

Ik ben een oude man. Mijn meniscusweefsel is van slechte kwaliteit, zo is gebleken, dus als ik weer ga lopen alsof er niks is gebeurd, beschadig ik mijn knieën weer, ook die drie andere meniscussen die ik nog over heb.

Lap. Daar gaan mijn 20km-plannen, daar gaat mijn stiekeme marathondroom voor volgend jaar of eventueel het jaar daarna. Geen denken aan, sprak dokter Bellemans, je zal weer mogen lopen maar nooit nog extreme afstanden. De 20km is al extreem, een klein uurtje mag, al de rest gaat ten koste van de knieën. En wat het werk betreft: drie à vier weken ziekteverlof.

Hij liet de loopdeur nog op een klein kiertje staan: zijn strenge oordeel is gebaseerd op wat hij kan zien op mijn echografie. Definitieve uitspraken doet hij pas als hij mijn meniscus in zijn handen heeft kunnen houden. Volgende donderdag dus.

Labels:

18 Comments:

Blogger Pink Lady said...

Au, dat moet wel pijnlijk geweest zijn om te horen, dat je geen jong voetballertje bent! Weer een fantasie aan diggelen...
Nee serieus, ik hoop dat het uiteindelijk nog zal meevallen en wens je alvast veel nieuwe dromen toe!

16 november, 2006 19:15  
Anonymous bien said...

Tja Koen, da's inderdaad reden om die spreekwoordelijke domper boven te halen ... 't zal je geen troost zijn, maar 't heeft in elk geval geen invloed op je schrijfstijl, die is even aangenaam leesbaar en vlot als altijd en laat ons duimen dat je herstel net zo mag zijn. Sterkte en euh ... lenen wilde geruchten zich niet om vanuit een huiskamer verspreid te worden? :-)

16 november, 2006 19:23  
Anonymous Anoniem said...

Hi Koen,

rusten en vooral de raad van de dokter opvolgen.Ik heb in mijn omgeving al veel stoere kerels te rap zien terugkomen of terug sporten. En vaak liep het slecht af.
Liever enkele weken wilde geruchten zonder Koen, dan enkele maanden zonder Koen.
Revalideer ze!(En lees al die ongelezen boeken)

Bart Callens, Gavere

16 november, 2006 20:02  
Blogger Popol said...

Moet het met volledige verdoving? Met 'plaatselijke' recupereer je geestelijk al wat sneller.
Ik zou na de operatie -met instemming van de arts- toch een minimale vorm van beweging onderhouden, zoals zwemmen.
In ieder geval sterkte. Jouw 'marathon' zal er in bestaan om straks weer te kunnen lopen, al is het maar een uurtje.

16 november, 2006 20:25  
Blogger koen fillet said...

@Popol. Ik mag kiezen, volledig of gedeeltelijk verdoofd. Ik ga voor gedeeltelijk, al moet je dan vreemd genoeg een paar uur langer in de kliniek blijven. De 24-uurs aanbeveling geldt in beide gevallen.
Bij gehele verdoving vind ik het griezelig dat je bewustzijn helemaal verdwijnt. Dat lijkt me teveel op doodzijn. Later is daar nog tijd genoeg voor.
Nog een voordeel van gedeeltelijke narcose: je kan erover bloggen.

16 november, 2006 20:49  
Blogger Jan said...

Hoi Koen,

Wat jammer om te horen, maar de moed nog niet verliezen! Misschien valt het toch allemaal wel beter mee dan men nu denkt.

Eén lichtpuntje zie ik toch wel in die lange (3 à 4 weken) revalidatie, nl. een tijdje geleden las ik op jouw blog dat je heel veel boeken koopt, terwijl je eigenlijk niet de tijd hebt om ze te kopen, wel... hier komt de tijd ;-)

Groetjes
Jan

16 november, 2006 20:50  
Anonymous Anoniem said...

Hey Koen,

Eerst en vooral: ik ben fan. Ten tweede: ik ben dan wel een jong 22-jarig, euhm, voetballeresje maar ik liep een paar dagen na mijn meniscusoperatie ook niet terug te springen. Ik ben erin geslaagd mijn kraakbeen ook op die leeftijd al redelijk toe te takelen ;) Maar voor dit een te medisch blog wordt: het valt allemaal heus mee. Tegen het einde van die eerste week ga je je 99% fit voelen, zei het niet loopfit. En wat die gedeeltelijke/epidurale verdoving betreft: het ís absoluut een blogwaardige event! Eén van de meest bizarre ervaringen in mijn leven tot nu toe. Tip: vraag of je je bril mag aanhouden (kwestie van alles goed te kunnen volgen op het schermpje:)

Groetjes en veel succes/beterschap

Helena

16 november, 2006 21:03  
Blogger Popol said...

Oliver Sacks heeft leuke dingen geschreven over mensen die hun been na een operatie niet meer terug kennen.
Als je de ingreep kan zien, krijg je ook momenten dat je twijfelt of dat 'ding' daar wel deel uitmaakt van je lichaam omdat je geen pijn voelt. Enfin, stof genoeg om over te schrijven.

Oja, volgens Sacks komt je been vanzelf terug.

16 november, 2006 21:05  
Anonymous Anoniem said...

valt goed mee hoor een operatie onder gedeeltelijke verdoving,vele jaren geleden ook zo'n operatie gehad en ik jog inderdaad 2 keer 1 uurtje per week, ben wel 60 jaar, dus niet opgeven Koen en misschien kan je wel meedoen aan Start to Run in De Ster volgende lente

16 november, 2006 21:07  
Blogger Jan said...

Vergissen is menselijk. Misschien ben je toch een jong voetballertje!

Veel succes!

17 november, 2006 09:18  
Blogger Dave said...

Bijkomend voordeel bij een gedeeltelijke verdoving: je kan tijdens de operatie aan de dokters vragen wat ze allemaal aan het doen zijn.

Wat de 20km van Brussel betreft: het blijft toch ook een mooie afstand? Het is tenslotte slechts één kilometer minder dan een halve marathon! Ik hoop tegen 27/05/07 genoeg getraind te zijn voor deze afstand, want vooral de beelden daar in Brussel vond ik achteraf bekeken interessanter dan die van de NY-marathon.

Veel succes Koen.

17 november, 2006 10:49  
Anonymous Aardvarksken said...

3 tot 4 weken ziekteverlof ?? Is dat niet wat overdreven ? Heb jij je knieën zo hard nodig om te presenteren ? ;-)
Geniet van je verplichte vakantie in elk geval. Die blog gaat hier nogal vooruit gaan met zo'n zee van tijd .. En al die huisklussen die al jaren liggen te wachten ... tijd tijd tijd !

17 november, 2006 10:58  
Anonymous Anoniem said...

Koen,
Je bent in goede handen.
Prof. Johan Bellemans is een krak en hij zal er wel voor zorgen dat je 'bijna' weer de oude wordt.
Veel succes,
Cami

17 november, 2006 11:23  
Blogger koen fillet said...

@anonymous. "Krak" vind ik in deze een griezelig woord.

17 november, 2006 12:12  
Anonymous Leen said...

ik heb een paar jaar geleden een polsoperatie gehad met gedeeltelijke verdoving, en toen hadden ze achteraf die arm op m'n buik gelegd, maar hij was er terug afgegleden zonder dat ik het door had. Je voelt op dat moment echt niks. Tijdens de operatie hoor je de chirurg dan wel een schroevendraaier en een zaag enzo aan zijn assistent vragen, dat is wel vreemd. Maar uiteindelijk valt dat allemaal goed mee hoor.

17 november, 2006 13:18  
Blogger Jan said...

Het hele sport-gebeuren is overroepen. Ik sport nooit. Ik eet gezond, rook en drink niet. Ik heb een mager, ietwat gespierd lichaam.

17 november, 2006 14:14  
Anonymous Katya said...

Ik ben gisteren geopereerd aan mijn vinger. Ben nu de trotse bezitster van 2 internepiercings die ik pas op 4 januari kwijtraak. De operatie gebeurde onder plaatselijke verdoving &ik mocht een iPod meenemen. De boor heb ik gehoord,mr dat ze mij opensneden heb ik ze tenminste niet horen zeggen ;)
Het is maar een tip voor als je niet echt alles wil horen en zien.
Genees goed achteraf!

18 november, 2006 18:28  
Anonymous Anoniem said...

Niet meer lopen, misschien.
wat dacht je van uitdagingen op de fiets?
De Dolemieten, La Marmotte?
Sterkte, Jan.

20 november, 2006 22:01  

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home