De forel en de botersaus

Joods Actueel beschuldigt de programmamakers van Plat Préféré ervan dat ze het forelverhaal verzonnen hebben. Dat zou hen bevestigd zijn door een bron binnen de VRT.

Heel even heb ik overwogen om naar de overkant van het VRT-gebouw te lopen en aan mijn Canvascollega's gaan vragen wat er van aan is. Maar ik besluit eerst te googelen. Ik vind vrijwel onmiddellijk een bron die bevestigt dat Hitler inderdaad van forel in botersaus hield. Klik naar The Nizkor Project, dedicated to 12 million Holocaust victims who suffered and died at the hands of Adolf Hitler and his Nazi regime. Dat klinkt nogal betrouwbaar. Vreemd dat Joods Actueel daar heeft naastgekeken. Op die website vinden we een verwijzing naar een boek uit 1940 van Pauline Kohler: "The woman who lived in Hitler's house". Leest u even met me mee:

Soup is followed by fish, for Hitler is not a true vegetarian but merely a non-meat eater. He has a passion for trout, served with a special butter sauce. Saute potatoes usually accompany the fish. Then a great bowl of assorted nuts comes to the table and the Fuehrer simply stuffs himself with these.

Bon. Ik gerust, mijn Canvascollega's hebben niks verzonnen.

Helaas. Pauline Kohler bestaat niet. Allez, ze bestaat wel, maar ze is niet de auteur van dat boek. Ik googel verder: "The woman who lived in Hitler's house" zou verzonnen zijn, Britse propaganda waar Canvas, 68 jaar na publicatie, is ingetrapt.

Dit is vast nog niet het einde van het verhaal.

Dossin

Dat kwartiertje gastprogramma's op Radio 1, na acht uur, af en toe hoor je daar mooie dingen. Ik herinner me de Protestantse Stem over "De Lachende Jezus", waarin aan de hand van bijbelcitaten werd onderzocht of de Heiland gevoel voor humor bezat. Ja, zo bleek.

En Flip Feyten heeft een tijd geleden in Humo de loftrompet gestoken over een uitzending van het Centraal Israelitisch Consistorium van België over het traditionele Joodse paasmaal. Hij had er het water van in de mond gekregen. Dat heeft Betty de Leeuw erg gelukkig gemaakt, en ze nodigde ons uit voor een privé-rondleiding in de Dossinkazerne in Mechelen.

Een sinistere plek. Vanuit de Dossinkazerne vertrokken de transporten naar Auschwitz. Dik vijfentwintigduizend reizigers, door de Nazi-administratie netjes opgelijst in een tiental mappen. Ze dachten dat ze in Duitsland dwangarbeid zouden moeten verrichten. Wie ziek was moest eerst gaan aansterken in het Mechelse ziekenhuis om de hoek. Pas als je weer genezen was mocht je de trein op, recht naar je dood. 1221 hebben het overleefd.

In de Dossinkazerne is nu een piepklein maar indrukwekkend holocaustmuseum gevestigd, de rest van het complex is verbouwd tot appartementen. Vreemde plek om te wonen, uitkijkend op de binnenplaats waar de nazi's bijvoorbeeld een man lieten doodvriezen omdat hij vuile voeten had.

Ik was nogal onder de indruk van wat mevrouw De Leeuw vertelde over de zigeuners. De Joden waren untermenschen volgens de nazis, maar de zigeuners waren nog minder. Met 351 waren ze, "Konvooi Z". Ze zaten opgesloten in de kelder. De Joden mochten twee uur per dag buiten, de zigeuners nooit. De Joden kregen 600kcal per dag, de zigeuners 300. Over de Jodenvervolging zijn bibliotheken volgeschreven, van de zigeuners weten we haast niets.

Er zijn plannen om tegen 2011 tegenover de Dossinkazerne een nieuw museum te bouwen. Daarin zal ruimte voorzien worden voor de zigeuners.