woensdag, september 05, 2007

Knack Weekend


Vanaf deze week doen Linda Asselbergs en ik een heen en weer column in Knack Weekend. Linda deed deze keer de heen, hieronder mijn weer. 't Is dat zulks auteursrechtelijk moeilijk ligt, anders zou ik Linda's werkstukje ook posten.

Luid hoongelach werd mijn deel toen ik in de huislijke kring vertelde wat het onderwerp van onze eerste heen-en-weer column was. De diepere betekenis van de kleuren mijner hemden. Papa, kan het je eigenlijk schelen welke kleur je hemd heeft? Nee dus. Ik trek aan wat bovenaan het stapeltje ligt. Ik moet je ontgoochelen, Linda, dat vermiljoenrode hemd waarin jij me hebt betrapt is echt geen statement, maar toeval. Maar je vraag verplicht me tot iets wat ik nog nooit heb gedaan: nadenken over hoe ik gekleed loop.

Ik heb zes hemden. Ik sta met de laptop bij de kleerkast en ik tel: vijf broeken, twee truien en drie paar schoenen - waarvan een paar dringend naar de schoenmaker moet. Doe daar nog een stapel t-shirts bij, ondergoed en sokken, en we zijn klaar. Of toch bijna, beneden heb ik nog twee jassen aan de kapstok hangen. Dat is het, meer heb ik niet nodig om vestimentair het leven door te komen.

Karig. Mensen die beter dan ik passen in het profiel van de Weekend Knacklezer zullen wellicht medelijden voelen. Maar vergis u niet, beste lezer. Zij die uit mijn povere kleerkast menen te kunnen concluderen dat ik niet om kleren geef, zij dwalen. Het tegendeel is waar. De schaarse kledingsstukken die ik heb, koester ik. Al zijn ze niet kostbaar en niet exclusief, ze liggen mij na aan het hart. En dat is nu net het probleem, beweren mensen die het goed met me menen: ik kan er geen afscheid van nemen. Mijn oude spullen mogen uit de mode zijn, kapot en verschoten, het deert me niet. Kleren zijn pas mijn kleren als ze versleten zijn. Een oud hemd is een stuk van mijn lichaam geworden, mij haast zo dierbaar als mijn eigen vel. En - laat ik maar even ouderwets ingaan tegen de hype van de plastische chirurgie - ik vind dat je een lichaamsdeel niet inruilt voor een nieuw, zelfs niet als dat er beter uitziet. Met een hemd of een broek is dat niet anders.

Bij het winkelen volg ik een eenvoudige strategie: ik ga op zoek naar kleren die lijken op de kleren die ik heb. Dat bespaart me een hoop geloop en getwijfel. Ik loop sinds jaar en dag op simpele, suede schoenen die je niet hoeft te poetsen, ik zie geen reden om me iets modieuzers aan te schaffen. En waarom er na de 501 zo nodig nog designerjeans moest uitgevonden worden, het is me een raadsel.

Ja Linda, ik ben zo iemand die twee of drie hemden inslaat als hij er eentje naar zijn smaak heeft gevonden. Zodoende heb ik heb wel eens de fout gemaakt drie identieke hemden te kopen. Hetzelfde model, dezelfde kleur. Het leek alsof ik nooit van hemd wisselde. Ik liep dagenlang met schijnbaar dezelfde uitdossing rond, op de duur gingen mijn collega’s in een boogje om me heen. Niet omdat ik stonk, maar omdat ze dàchten dat ik stonk. Dat probleem is opgelost sinds ik mijn hemden koop in verschillende kleuren, waaronder inderdaad vermiljoenrood. De andere zijn petroleumblauw, mosgroen en de klassiekers wit, zwart en grijs. Sindsdien hoeft aan mijn hygiënische normen en waarden niet meer worden getwijfeld.

Zullen we het nooit meer over kleren hebben, Linda?

Labels:

10 Comments:

Anonymous Sodade said...

Zullen we het nooit meer over kleren hebben... is de gedroomde afsluiter om er hier commentáaaaren mee te starten.
Kort: leuk stukje!
Strategie: bekend, maar ik koop nog steeds een deel identieke kledingstukken. Variatie is bijna een uitspatting.
Randverschrijnsel: een praktische kant: gemakkelijk bij het sorteren van de was!

05 september, 2007 23:28  
Anonymous Sodade said...

'verschrijnsel' maakt het plots ook iets schrijnends hebben, nietwaar.
Onbedoeld en daarom graag gecorrigeerd.

05 september, 2007 23:30  
Anonymous Anoniem said...

ben je ook zo een verteller aa tafel s'morgens bij het ontbijt
en nu ga ik luisteren naar feyten en fillet van gisteren
prettige dag nog
luc vanhalst

06 september, 2007 07:44  
Anonymous dagkaart said...

Ooit eens een column gelezen van Michiel Hendrycks die zei dat hij alles in +/- dezelfde kleur kocht: hoefde hij nooit na te denken, wat bij wat paste (teer punt bij vrouwen).
Vooral heel handig bij sokken = niet sorteren :-)

gtelknu: ge telt nu uw hemden..

06 september, 2007 09:33  
Anonymous dagkaart said...

Verdorie Koen, je hebt niet veel hemden.
Ik durf ze niet tellen, ik heb er veeeeeel meer (maar allemaal goedkope uit Carrefour en dan nog vaak solden).

Mijn redenering = zo hoeft mijn vrouw zich niet op te jagen om te strijken.
Blijft het eens een tijd liggen = hemden genoeg.

Als ze al eens terecht boos is op mij is de straf soms ook dat ze nooit meer zal strijken en ... ik kan dat op die manier weeeeken volhouden en dan is ze het alweer vergeten dat ze niet meer wilde strijken :-)

vsxgvca: ik zie er iets van de gva gazet van antwerpen in

06 september, 2007 09:38  
Anonymous Katrin said...

Ik vind dat ook ongelooflijk weinig hemden. Het is bijna om medelijden mee te hebben. En ja, je vrouw of jijzelf (?) moeten zich reppen voor de strijk.Zes? Heb je wel goed geteld? Mijn man heeft er wel vijftig. Hij doet er ook geen enkel weg en ze trekken ook allemaal op elkaar.

06 september, 2007 18:25  
Anonymous achterluitenant smeulders said...

Waarom kan je niet gewoon om 'een broek' vragen in een kleerwinkel. 'Een broek', zonder meer. Krijg je 'een broek' in je handen gedouwd, betalen, klaar!

Theo Maassen maakte ooit een dergelijke terechte opmerking.

06 september, 2007 19:14  
Anonymous Dagkaart said...

Tiens, ik heb zelfs een hemd van de Hema.

Goedkope hemden = 1 voordeel

Wegens allemaal met borstzakje (weetjenogwel) ook vaak met balpennen.

Wanneer er eens een balpen lekt enz.. niet zo erg om weg te gooien.

tfrwf: tot folgende reer weg fijn (bokser zonder tanden)

06 september, 2007 22:47  
Blogger Kaat said...

@dagkaart: ik krijg de indruk dat BBBBB (B te weinig of teveel?) een beetje op non-actief werd gezet. Misschien komt het doordat de duurdere hemden ook terug een borstzakje krijgen soms. De actie heeft dus geholpen =)

07 september, 2007 23:20  
Anonymous dagkaart said...

Ja inderdaad; je hoort niets meer over de protestactie van Koen.
Daarover gaat BBBBB hé.

Nadeel: Koen zal dit niet meer lezen; of toch wel maar niet meer op antwoorden.

Hij heeft al iets anders gepost.

Beeetje jammer want er zouden zich leuke discussies kunnen ontspinnen; maar er wordt iets gepost, enkele reacties, maar dan hop weer naar een volgend item.

Maar ja, Koen zal daar ook al aan gedacht hebben en wie zijn wij (euh ik) om ons (me) met zijn blog te bemoeien.
Verschoning heer Fillet voor zoveel bemoeizucht.

Trouwens, Koen prijkt vandaag op de tv-bladzijden van De Standaard.
Nogal wat anders dan 1 keer in Kerk en Leven staan naar aanleiding van je huwelijk.

bblus: bond borstzakjes & lussen

08 september, 2007 07:34  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home